Το φυλακτό μου, της Χρυσούλας Πλoκαμάκη

26.03.2016

 

 

 

 

 

 

 

Κάθ’ ένας άνθρωπος στη γη πιστεύει δεν πιστεύει
έχει στον μπέτη φυλαχτό για να τον προστατεύει.
Ίσως να έχει το σταυρό, την Παναγιά, έναν Άγιο
για να αντλεί τη δύναμη, να παίρνει το κουράγιο.
Σαν πέφτει χάμε και πονεί, λίγο να αναντρανίζει
γέλιο να δει στα χείλη του και πάλι να ανθίζει.
Σαν νιώθει βάρος στην καρδιά λίγο να ξαλαφρώνει
να διώχνει σκέψεις ζοφερές, να φεύγουνε οι πόνοι.
Τι κι αν δεν είναι Χριστιανός; Κάπου θα ανατενίζει.
Θα προσδοκά τη δύναμη στον κόσμο σαν πορίζει.
Άλλος το λέει “όραμα”, άλλος το λέει “χάρη”,
άλλος το λέει “θυμίαμα” κι άλλος “προσκηνητάρι”.
Για μένα μέγα φυλαχτό είν' η ευχή που πήρα
από ανθρώπους ΑΓΓΕΛΟΥΣ που μου 'στειλε η μοίρα.
Πάντα τη βλέπω τη “μορφή”, τσ’ αργαντινές σαν θέτω
για μένα μεσιτεύουνε ’κει “πάνω” υποθέτω.
'Εχουν την όψη του Χριστού, της Παναγιάς την αύρα
και μου φωτίζουν την ψυχή σαν είναι όλα μαύρα.
Σ' ένα σταυρό σταυρώθηκαν με βάσανα μεγάλα
μα δώσανέ μου την ευχή, το μέλι με το γάλα.
Δεν τους ξεχνώ κι όσο περνούν τα χρόνια μου κι οι μέρες
στο μεσοστράτι της ζωής μού κάνουνε βεγγέρες.
Βάνουν ευχές στην κλίνη μου τα βράδια σαν πλαγιάζω
και δεν γλακούν άμα δε δουν πως θέτω κι ησυχάζω.
Κι όλα αυτά παίρνουν μορφή σ' ένα σταυρό επάνω
που όσο ζω θα τον φορώ, ποτέ μου δεν τον βγάνω.

 

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

Ψαλμωδία του μοναδικού

Στου κόσμου τις ανηφοριές

Έγειρε ο ήλιος χαμηλά, φλόγες του ακούμπησαν κορφές παίρνει μαζί του μυστικά, ανθρώπων μόνων τις σιωπές ταξίδι καθημερινό σ άγνωστες πολιτείες σ αυτά που κρύβουν οι ψυχές, λυγμών οι συνοικίες   Έπεσε η νύχτα στα στενά, στους δρόμους στις πλατείες στου κόσμου τις...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ τρυφερό !! Μπράβο σας!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πολύ , Έλενά μας!

      Να είσαι καλά και να σε προστατεύει πάντα ένα …νοερό φυλακτό!
      Η ευχή της μητέρας σου!

      Καλή σου συνέχεια…!!!!!!!!!!

      Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Χρυσούλα καλημέρα. Δεν βαστάω θα την κάνω την ερώτηση άκρη άκρη στη γλώσσα μου είναι. Εσύ και που μιλάς, σ’αυτό το στυλ είναι η λαλιά σου; Έμμετρη;
    Με το σημερινό σου μου θύμησες τη γιαγιά μου που μας έφτιαχμε φυλακτά κσι τα καρφίτσωνε στα φανελάκια μας . Και μόνο τότε ησυχαζε ότι δεν θα μας βρει κακό…
    Ό, τι και να γράψεις ωραίο είναι όπως και το σημερινό
    Και πάλι συγχαρητήρια για την πρώτη θέση στον διαγωνισμό. Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά.

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Καλό μεσημέρι , Λένα μου!

    Σε ευχαριστώ από καρδιάς,,.μα πάντα συγκινείς με…
    με σχόλια σαν και αυτά…στη μέση του ήλιου είμαι…
    Όχι δεν είναι, φίλη μου, πάντα έτσι η λαλιά μου…
    Έτσι …Είναι ότανε χαίρομαι κι ανθοβολά η καρδιά μου…
    Το ”χάρισμα” τ’ απόκτησα σαν ήμουν στο σχολείο…
    γιατ’ είχα μια φιλόλογο που κανε…χίλιες δύο…
    Μας έβαλε στην ποίηση σα λίκνο την ψυχή μας…κι
    ήθελε πάντα έμμετρη να είναι η γραφή μας…
    Ό,τι πεζό απάντηχνε στο αναγνωστικό μας…
    έπρεπε ποίημα αυτοστιγμής να φτιάξει το μυαλό μας…
    Ημουν μικρή … λιανόστεκα..σαν ήμουν κοριτσάκι…
    μα θα θυμάμαι πάντοτε…ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ…
    Αυτή ήταν η φιλόλογοςπου έχω στην καρδιά μου…
    κι εγώ σαν εκπαιδευτικός… μιλώ και στα παιδιά μου!
    >
    Για τα ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ…. θερμά ευχαριστώ σε…
    κι ας μη σε γνώρισα ποτέ…σαν φίλη μ’ αγαπώ σε…

    Απάντηση
  4. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Έτσι εξηγούνται όλα …Μα αν δεν έχεις μέσα σου και τη φλόγα . κοινώς ταλέντο, και δέκα Κουβελάκη να σε διδάσκουν το αποτέλεσμα πάντα φτωχό θα είναι. Να’ σαι καλά. Χαίρομαι που σε ”γνώρισα”.

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Σε ευχαριστώ πολύ Άννα μου!!! Χαίρομαι πο σου άρεσε ΤΟ ΦΥΛΑΚΤΟ ΜΟΥ!!!
    Καλό σου βράδυ!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Χρυσούλα μου κάθε φορά που διαβάζω κάτι δικό σου βεβαιώνομαι όλο και περισσότερο ότι γεννήθηκες για αυτό… για να μιλάς έμμετρα!!! Πανέμορφο και τούτο το ποίημά σου!!! Μπράβο σου!!! Τα συγχαρητήρια μου και για το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό!!! Την αγάπη μου και την καλημέρα μου.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Ακριβή μου Σοφία,
      Σ’ ευχαριστώ για το καλογραμμένο σχόλιό σου… Χαίρομαι… Σ’ ευχαριστώ για τα ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ που μου στέλνεις… Τιμή ποιείς μεγίστη στο πρόσωπό μου…. Αγαπώ να γράφω.. Το κάθε τι που με αγγίζει μέσα από τις νότες της ψυχής μου παίρνει μορφή πάνω στο λευκό χαρτί…
      Η ταπεινή μου ακροστιχίδα για σένα…
      ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
      Σ*οφία μου …σ’ ευχαριστώ…πολλά καλά να έχεις…
      Ο*,τι λατρεύεις κι αγαπάς…καλά να το προσέχεις…
      Φ*τερά θα βάλω στις ευχές να ρθούνε να σε βρούνε…
      Ι*σα με το ξημέρωμα …να σού γλυκολαλούνε….!!!!
      Α*γάπη…Υγεία…Χαρά και ‘Εμπνευση!!!!
      ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
      Καλή σου μέρα!!!!!!

      Απάντηση
      • Σοφία Ντούπη

        Ευχαριστώ πολύ!!!!! Είναι οι ομορφότερες ευχές που πήρα ποτέ…! Ευχαριστώ!!!!!

        Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    Γλυκύτατη Χρυσούλα…αυτά τα φυλαχτά που έχει ο καθένας μας πολύτιμα…
    Ο κρητικός σας χείμαρρος απολαυστικός…
    Συγχαρητήρια για το διαγωνισμό. Σας αξίζει.

    Καλή εβδομάδα να έχετε

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Μάχη,

      Σε ευχαριστώ πολύ!!!!!!!!!!!! Μακάρι ένα τέτοιο φυλακτό – νοητό ή πραγματικό, δεν έχει σημασία – να φυλάει όλους μας και ιδιαίτερα τα παιδιά και τους νέους !!!!!!!!!!!! Το ‘χουν τόσο πολύ ανάγκη!
      Σε ευχαριστώ για τα συγχαρητήρια…!

      Τιμή μου τα σχόλιά σου!!!!!!!!

      Καλή συνέχεια!!!!!!!!!!!

      Χρυσούλα Πλοκαμάκη

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου