Τ’ αηδόνι και ο αετός

Δημοσίευση: 19.05.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

bird_tree
Έστησε βρόχια ο κυνηγός σ’ ενός βουνού τη μέση
και ξόμεινε να σωντηρά μέσα τους τι θα πέσει.
Κι ως έστεκε σιωπηλός μπροστά του βλέπει θάμα
τ’ αηδόνι και ο αετός πιαστήκανε αντάμα.
Ο αετός περήφανος στεκόταν σκλαβωμένος
τ’ αηδόνι κοίταζε θαρρώ καλά συλλογισμένος.
Και τότε απόκτησε λαλιά κι έλεγε του ανθρώπου...


“Άσε τ’ αηδόνι, κυνηγέ, να πάει σ’ άλλους τόπους.
Να κελαηδεί, να χαίρεται, να κάνει αηδονάκια
είναι μικιό κι ανήμπορο μα ξέρει από μεράκια.”
Ο κυνηγός ξεστάθηκε, κοντά μπλιό δε σημώνει
κι άκουσεν ανθρώπινα να λέει το αηδόνι...


“Κράτησ’ εμένα, κυνηγέ, τον αετό ν’ αφήσεις
γιατί δεν πρέπει λεβεντιά εσύ να κυνηγήσεις.
Έχει μικρά αετόπουλα στην κορυφή στο χιόνι
κι η δόλια η μανούλα τους κατέχω το κρυγιώνει.”
Ο αετός δεν ήθελε, κουβέντα δε σηκώνει
πως θα ’ναι αυτός ελεύθερος χωρίς το αηδόνι...


Μα ο κυνηγός κατάλαβε πως η αδελφοσύνη
έχει φτερά και έδειξε κι αυτός την καλοσύνη.
Τα δυο πουλιά ελεύθερα αφήκεν να πετάξουν
με τις φτερούγες της χαράς στον ουρανό να φτάσουν.

Τ’ αηδόνι πάντα πήγαινε στου κυνηγού την πόρτα
κι εγλυκολάλιε καθ’ αυγή καλύτερα από πρώτα.
Κι ο αετός περήφανος πετούσε προς τα όρη
στην Κρήτη μας τη λυγερή και την πανώρια κόρη.

 

-

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Άξιζε που περίμενε τόσο   Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο Και η μαρτυρική συμβίωση  με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει άξιζε και αυτή    Ήρθα για να επιβιώσω  και να ερωτευτώ Η αποστολή έχει και δώρα  να ξεπερνώ τις δυσκολίες   Απλές σκέψεις Όλες οι περίπλοκες...

Ελευθερία

Ελευθερία

Η ελευθερία έχει υμνηθεί άπειρες φορές από ποιητή.  Παίρνω το θάρρος και εγώ να την παινέσω ως αξία-σκοπό και ως αξία-μέσο.  Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως η αξία αυτή φέρει χαρά και ηδονή. Και όποιον πολύ έχει καταπιεστεί  πάντα θα συμφέρει να την κυνηγήσει....

13 σχόλια

13 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    έτσι γλυκά και τρυφερά γεμάτη από καλοσύνη να ξεκινά η κάθε μέρα….όπως και με το ποίημα σας…
    Καλημέρα

    Απάντηση
  2. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Πολύ γλυκό και τούτο σου Χρυσούλα. Είμαι περίεργη να μάθω, πεζά ποιήματα έχεις καθόλου γράψει ή είσαι μόνο της σχολής της ρίμας;Καλή σου μέρα

    Απάντηση
  3. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ

    Για μια ακόμη φορά ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ το βιβλίο .net για το βήμα λόγου που μου προσφέρει…ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ…

    Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Καλημέρα Μάχη μου,

    Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου….
    Χαίρομαι που βλέπεις την ποίησή μου σαν ένα καλό ξεκίνημα της μέρας σου!!!!!
    Να είσαι καλά!

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Καλημέρα Λένα μου,

    Με τιμάς πάντα με τα όμορφα σχόλιά σου!
    Καλά να είσαι!!!
    Είμαι όντως της σχολής που υπηρετεί τη ρίμα…
    Ελάχιστα είναι τα πεζά ποιήματά μου!

    Απάντηση
  6. Χριστίνα Σουλελέ

    “Ο αετός δεν ήθελε, κουβέντα δε σηκώνει
    πως θα ’ναι αυτός ελεύθερος χωρίς το αηδόνι…”
    Αυτή είναι και η ομορφιά της φύσης. Η αρμονία . Μακάρι να διδασκόμαστε κι εμείς από αυτή. Μπράβο Χρυσούλα που ανέδειξες αυτή την ομορφιά μέσα από το ποίημά σου!

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Ομορφογραμένο και τούτο το ποίημά σου Χρυσούλα μου!!! Εκτός από την Κρήτη σου πάει πολύ και η φύση!!! Έχεις την αγάπη μου από Ορεστιάδα πια…Ευχαριστώ πολύ για όλα!!!

    Απάντηση
  8. Πλοκαμακη Χρυσουλα

    Σε ευχαριστω πολυ ΑΝΝΑ μου…

    Να εισαι καλα και να απολαμβανεις την καθε μερα σου…
    [Γραφω απο το κινητο τηλεφωνο …Για τον λογο αυτο δεν εχω βαλει τονους….Ο υπολογιστης μου εχει προβλημα …]

    Απάντηση
  9. Πλοκαμακη Χρυσουλα

    Ευχαριστω απο καρδιας Χριστινα μου για το πολυ ομορφο σχολιο σου…
    Οντως…η πανσοφη φυση ξερει μοναδικα να μας διδασκει….Ο ανθρωπος ~ δυστυχως ~ κωφευει…..
    Καλο σου απογευμα…….

    Απάντηση
  10. Πλοκαμακη Χρυσουλα

    Αγαπημενη μου Σοφια
    Σε ευχαριστω πολυ….Να εισαι καλα….
    Καλως ορισες….
    Μη με ευχαριστεις για τιποτε…Χαρα μου ηταν…..

    Απάντηση
  11. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πόσο γλυκιά ιστορία…. γεμάτη νόημα και ανθρωπιά…
    Θα μπορούσε να είναι μια παιδική ιστορία!

    Απάντηση
  12. Πλοκαμακη Χρυσουλα

    Ευχαριστω πολυ ΕΛΕΝΑ….
    ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ…..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου