Υπολείμματα χαράς

Δημοσίευση: 4.11.2020

Ετικέτες

Κατηγορία

Περπατάς στην παραλία.

Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της.

Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες.

Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από παλιά παραλιακά κέντρα.

Τα έζησες, τα θυμάσαι, τα έφαγαν οι νόμοι.

Σκέψεις σε τριγυρνάνε, από αυτές που αφήνουν τους άλλους ήσυχους.

Πόσοι άνθρωποι ξεκουράστηκαν κι ήπιαν ένα ούζο με μεζέ πριν τα μικρά μαγαζιά γίνουν μπάζα και σκόνη, πόσοι χάζεψαν τη θάλασσα κάποιο ηλιόλουστο μεσημέρι χειμωνιάτικο, τότε που οι άλλοι έτρεχαν στις δουλειές τους, πόσοι είπαν ένα σ’ αγαπώ για πρώτη ή και για τελευταία φορά…

Μικροστιγμές απ’ το παρελθόν που κάποιοι τις βρίσκουν μπροστά τους, κάποιοι δεν τις βρίσκουν ποτέ.

Εσύ πάντως τα αποφεύγεις εκείνα τα ξεχασμένα κράσπεδα… δεν είναι μόνο οι λιακάδες στα τραπεζάκια που σου θυμίζουν, είναι και το φορτίο που κουβαλάνε από τα παλιά και συχνά θέλουν να σου το φορτώσουν, να ελαφρύνει το δικό τους βάρος…

 

γράφει ο Νίκος Νασόπουλος

Ακολουθήστε μας

Το πιο καλό κορίτσι

Το πιο καλό κορίτσι

Κάτι άστραψε έξω από το παράθυρο και μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ύστερα από λίγο ακούστηκε μια δυνατή βροντή. Τρόμαξα, μα η περιέργειά μου ήταν πιο δυνατή. Έτρεξα στο παράθυρο, με πηδηχτά βηματάκια, να δω τι συμβαίνει. Έμεινα έκπληκτη με το θέαμα. Μία τεράστια...

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

Ο Μάνθος ήτανε πραματευτής. Δηλαδή φόρτωνε, σε μια παλιά κλούβα Φολκσβάγκεν κατσαρολικά, κουταλομαχαιροπήρουνα, ποτήρια, βάζα, γενικά είδη νοικοκυριού, είχε και κάποιες ρόμπες για τις γριές, μαντήλες, κάτι σκούπες, φαράσια κ.τ.λ. και κίναγε για τα απρόσιτα στις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

Ο Μάνθος ήτανε πραματευτής. Δηλαδή φόρτωνε, σε μια παλιά κλούβα Φολκσβάγκεν κατσαρολικά, κουταλομαχαιροπήρουνα, ποτήρια, βάζα, γενικά είδη νοικοκυριού, είχε και κάποιες ρόμπες για τις γριές, μαντήλες, κάτι σκούπες, φαράσια κ.τ.λ. και κίναγε για τα απρόσιτα στις...

Εσωτερική υπόθεση

Εσωτερική υπόθεση

Κόντευε το μεσημέρι και η κίνηση ήταν υποτονική στο γραφείο πέντε του τρίτου ορόφου της δημόσιας υπηρεσίας. Κάποιοι συζητούσαν ράθυμα στο διάδρομο, μια γυναίκα έγερνε στο εκτυπωτικό μηχάνημα και πατούσε κουμπιά, ένας μεσόκοπος άνδρας μιλούσε στο τηλέφωνο με αυστηρό...

Όταν οι άνθρωποι γίνανε αριθμοί…

Όταν οι άνθρωποι γίνανε αριθμοί…

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η προσωπική του ανέλιξη ήταν ο αυτοσκοπός της ζωής του. Δε λογάριαζε τις ζωές άλλων ανθρώπων. Έπρεπε να πατήσει ακόμα και επί πτωμάτων προκειμένου να εξελιχθεί επαγγελματικά. Ο κυνισμός του στη λήψη αποφάσεων ήταν παροιμιώδης, απαραίτητο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου