Φέγγεις το βλέμμα του Έρωτα

14.02.2016

Φέγγεις το βλέμμα του έρωτα
στα χείλη σου το μέλι,
η νύχτα απ' τ' αφανέρωτα
τα μυστικά σου θέλει.
Να ορίσει μοίρα και ζωή
κι απ' την αρχή ν' αρχίσει
στου πόθου το γλυκό κρασί
τη δίψα μου να σβήσει.

Ανοίγει δρόμο η θάλασσα
να φύγω, τ' άστρο λιώνει,
νύχτες και μέρες χάλασα,
το φως σου δεν παλιώνει.
Σ' άλλο τοπίο η καρδιά
κι αλλού η φλόγα καίει
τετράφυλλο παράπονο
το αχ, που δε μου φταίει.

Ας με φιλούσες στη βροχή
με γιασεμί στο χέρι
ν' αλλάξει χρώμα η εποχή
της νιότης τζιβαέρι.
Κυλούν τα δάκρυα που μιλούν
κι οι λέξεις που σωπαίνουν
κλειστά τα μάτια σου απειλούν
όσα στη σκέψη γέρνουν.

Στο φάρο αφήνουν οι ψυχές
το φως σαν προδοθούνε
κι ύστερα φεύγουν μοναχές
στη λήθη πριν χαθούνε.
Σ' έρημη πόλη μάγισσες
καίνε τα καλοκαίρια
τα ασήμαντα που κράτησες
ήταν τα δυο μου χέρια.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Ακολουθήστε μας

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

Αστρόσκονη

Αστρόσκονη

Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις. Τι σχεδιάζεις παιδί; Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις, με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται, όμως όχι μαύρα. Γεμίζουν χρώματα. Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις. Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε; Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι...

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πρώτη επαφή

Πρώτη επαφή

Το μυαλό τα συνδέει περίεργα τα βιώματα. Οι στιγμές είναι σαν γυμνά σώματα, που ντρέπονται για την γύμνια τους.   Ένα πρόσωπο ξαφνικά σου φέρνει αναγούλα. Οι στιγμές μαζί του είναι σαν πληγές στα ούλα, που πονούν όταν αγγίζεις τις πτυχές τους.   Ένα μέρος...

2021

2021

Ντοπαρισμένοι εγκέφαλοι. Θεϊκά συναισθήματα σε σώματα θνητά. Πόλεμοι αναίμακτοι. Το αίμα μας τελείωσε, η παράνοια δίνει γροθιά στα σωθικά. Ταξικοί παλαίμαχοι. Μεταφέρουμε τη θλίψη μας με τα γυμνά μας πέλματα και βάζουμε φωτιά σ’ ό,τι γεννά φθορά.   Και μετά μία...

Εποχικά

Εποχικά

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μάχη

    Τα ασήμαντα που κράτησες ήταν τα δύο μου χέρια…

    μα πώς κεντιουνται οι λέξεις πάντα στην πένα αυτή. Τι εργοχειρα φτιάχνει ακουραστα αυτό το χέρι με τον αργαλειο της καρδιάς του!

    Καλημερα, την αγαπη μου!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Aρκεί ένα λεπτό για να ερωτευθείς, μια ώρα για να συμπαθήσεις και μια μέρα για ν΄αγαπήσεις. Όμως μια ολόκληρη ζωή δεν αρκεί για να ξεχάσεις. (Oscar Wilde). Μάχη, όπου η μνήμη καίει, φταίει κιόλας, αλλά είναι όμορφο κι ας καίει και τα μέσα μου καμιά φορά. Ας έχει η Αγάπη ουρανό, μέσα στα δυο σου μάτια. Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κυλούν τα δάκρυα που μιλούν
    κι οι λέξεις που σωπαίνουν…..
    Δέκα λέξεις για ΆΡΙΣΤΑ ΔΕΚΑ 10!!!!!!!!!!!!! Εύγε…πολύ όμορφο!
    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Αν αγάπησες και πόνεσες, αγάπα περισσότερο. Αν αγάπησες περισσότερο και πόνεσες περισσότερο, αγάπα ακόμα περισσότερο. Αν αγάπησες ακόμα περισσότερο και πόνεσες ακόμα περισσότερο, αγάπα περισσότερο, ώσπου να μην πονάει άλλο. (Γουίλιαμ Σαίξπηρ). Εκεί έφτασα αγαπητή Χρυσούλα και γράφω για να μη χάσω το δρόμο, να μην ξεστρατίσει η σκέψη. Ευχαριστώ για το άριστα. Τα όνειρα στο φως δικαιώνονται, στο φως.

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Αχ Ζωή… υπέροχα αγαπησιάρικο το ποίημα σου… το λάτρεψα… καλό σου βράδυ.

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Ευχαριστώ από καρδιάς Σοφία. Στο δρόμο της Αγάπης να σκοντάφτεις και στο φως.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου