Επιλέξτε Page

Φέγγεις το βλέμμα του Έρωτα

14.02.2016

Φέγγεις το βλέμμα του έρωτα
στα χείλη σου το μέλι,
η νύχτα απ' τ' αφανέρωτα
τα μυστικά σου θέλει.
Να ορίσει μοίρα και ζωή
κι απ' την αρχή ν' αρχίσει
στου πόθου το γλυκό κρασί
τη δίψα μου να σβήσει.

Ανοίγει δρόμο η θάλασσα
να φύγω, τ' άστρο λιώνει,
νύχτες και μέρες χάλασα,
το φως σου δεν παλιώνει.
Σ' άλλο τοπίο η καρδιά
κι αλλού η φλόγα καίει
τετράφυλλο παράπονο
το αχ, που δε μου φταίει.

Ας με φιλούσες στη βροχή
με γιασεμί στο χέρι
ν' αλλάξει χρώμα η εποχή
της νιότης τζιβαέρι.
Κυλούν τα δάκρυα που μιλούν
κι οι λέξεις που σωπαίνουν
κλειστά τα μάτια σου απειλούν
όσα στη σκέψη γέρνουν.

Στο φάρο αφήνουν οι ψυχές
το φως σαν προδοθούνε
κι ύστερα φεύγουν μοναχές
στη λήθη πριν χαθούνε.
Σ' έρημη πόλη μάγισσες
καίνε τα καλοκαίρια
τα ασήμαντα που κράτησες
ήταν τα δυο μου χέρια.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μάχη

    Τα ασήμαντα που κράτησες ήταν τα δύο μου χέρια…

    μα πώς κεντιουνται οι λέξεις πάντα στην πένα αυτή. Τι εργοχειρα φτιάχνει ακουραστα αυτό το χέρι με τον αργαλειο της καρδιάς του!

    Καλημερα, την αγαπη μου!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Aρκεί ένα λεπτό για να ερωτευθείς, μια ώρα για να συμπαθήσεις και μια μέρα για ν΄αγαπήσεις. Όμως μια ολόκληρη ζωή δεν αρκεί για να ξεχάσεις. (Oscar Wilde). Μάχη, όπου η μνήμη καίει, φταίει κιόλας, αλλά είναι όμορφο κι ας καίει και τα μέσα μου καμιά φορά. Ας έχει η Αγάπη ουρανό, μέσα στα δυο σου μάτια. Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς.

      Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Κυλούν τα δάκρυα που μιλούν
    κι οι λέξεις που σωπαίνουν…..
    Δέκα λέξεις για ΆΡΙΣΤΑ ΔΕΚΑ 10!!!!!!!!!!!!! Εύγε…πολύ όμορφο!
    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Αν αγάπησες και πόνεσες, αγάπα περισσότερο. Αν αγάπησες περισσότερο και πόνεσες περισσότερο, αγάπα ακόμα περισσότερο. Αν αγάπησες ακόμα περισσότερο και πόνεσες ακόμα περισσότερο, αγάπα περισσότερο, ώσπου να μην πονάει άλλο. (Γουίλιαμ Σαίξπηρ). Εκεί έφτασα αγαπητή Χρυσούλα και γράφω για να μη χάσω το δρόμο, να μην ξεστρατίσει η σκέψη. Ευχαριστώ για το άριστα. Τα όνειρα στο φως δικαιώνονται, στο φως.

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Αχ Ζωή… υπέροχα αγαπησιάρικο το ποίημα σου… το λάτρεψα… καλό σου βράδυ.

    Απάντηση
  4. Ζωή Δικταίου

    Ευχαριστώ από καρδιάς Σοφία. Στο δρόμο της Αγάπης να σκοντάφτεις και στο φως.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου