Φεγγάρι μου

Δημοσίευση: 26.07.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Φεγγάρι μου, είσαι αλλού!

Απόψε είσαι κουρασμένος, ουρανέ μου, πολλά αστέρια κρέμασες στην πλάτη

Μα το φεγγάρι κρέμεται βαρύτερο νομίζω και πιο κοντά στα μάτια μου, ω, πώς το ξεχωρίζω!

Φεγγάρι μου, ναι έπρεπε, να πέσω στο σκοτάδι, σε μια μεγάλη στενωπό για ν’ αναβλέψω να σε δω, κι όλος συγκίνηση να πω: Φεγγάρι μου, είσαι αλλού κι όμως πώς με φωτίζεις σε τούτη εδώ την ερημιά, την τύχη μου ορίζεις!

Αλήθεια δεν σε πρόσεξα ούτε στιγμή ως τώρα, τάχα πολλά τα σύννεφα, σα να ’χε πιάσει μπόρα!

Όλα καλά πηγαίνανε, γιατί να σε κοιτάξω, μια ώρα δεν μου έτυχε βαριά ν’ αναστενάξω!

Μα τώρα να, φεγγάρι μου, μες στην ανασαιμιά μου, είσαι εικόνα ξέχωρη, στην τραγική ματιά μου.

Έπεσε ο αψηλοπετής αετός, κοπήκαν τα φτερά του, μια συμφορά αλίμονο, πώς φύτρωσε μπροστά του.

Τώρα, που πάλι έρχομαι από την άβυσσό μου, και σε κοιτώ που με κοιτάς και φέγγεις μου το δρόμο, πάνε εκείνα τα παλιά οι πεθυμιές οι χίλιες που δεν μου δίναν μια στιγμή να απολαύσω στη ζωή τις ομορφιές τις μύριες !

 

της Άννας Δεληγιάννη-Τσιουλπά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Είχε περάσει κάμποσος καιρός από την τελευταία φορά που η Νίνα επισκέφθηκε το χωριό της. Είναι τώρα 15 χρόνια που έφυγε από το πατρικό σπιτάκι της για σπουδές, κι από τότε επιστρέφει μόνο σαν επισκέπτρια. Μία τα Χριστούγεννα, μία το Πάσχα και οπωσδήποτε το καλοκαίρι....

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου