Φθορά, της Ελένης Χριστοφοράτου

12.02.2016

time_clock

Ώρα εξίμισι το πρωί…

Την είδα να στέκεται όρθια στην πόρτα

με φαγωμένα γόνατα και σκόνη στα μάτια.

Δεν την κάλεσα, απρόσκλητη ήρθε

με τα θαμπά μαλλιά πιασμένα αλογοουρά

και τα μάγουλα ανοιγμένα

σαν να ’χαν σκάψει μέσα τους τρύπες θεόρατες.

Δε μίλησε, ίσως γιατί ντρεπόταν ν’ ανοίξει το στόμα.

Ύστερα πρόσεξα πως είχε ράψει τα χείλια με χοντρές κλωστές

πασαλειμμένες μπογιά ή αίμα.

Της ζήτησα να φύγει.

Δε σάλεψε.

Την έδιωξα.

Δε σάλεψε.

Ύψωσα πάνω της το δείκτη και τον αντίχειρα

στραμμένα σαν όπλο.

 

_

γράφει η Ελένη Χριστοφοράτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Βαγγέλης Ζιμετάκης

    Συγχαρητηρια!!! Λιτό, αισθαντικό και προπάντων ομορφο…

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ο απρόσκλητος επισκέπτης!Μήπως η συνείδηση? Μήπως η επιθυμία για τα απλά και όμορφα της ζωής στολίδια?Μήπως η ανάμνηση?Ποιός ξέρει?Υπέροχο ποίημα σε ελεύθερη μορφή….Μπράβο σας Κα Χριστοφοράκου!

    Απάντηση
  3. drmakspy

    Τίποτε δεν της αντιστέκεται… Η φθορά έρχεται ακατάπαυστα και απελπιστικά αργά προς τα πάνω μας… Το πόσο γρήγορα θα την δούμε εξαρτάται από το πόσο μακρυά βλέπουμε….
    Όμορφο… Σιβυλλικό, και ως προς την ατμόσφαιρά του….

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτή η απρόσκλητη επισκέπτρια…που πάντα έρχεται και πάντα ενοχλεί… Πολύ ωραία γραφή σας…

    Απάντηση
  5. Ελένη Χριστοφοράτου

    Σας ευχαριστώ όλους θερμά για τα σχόλια. Η συναισθηματική ανταπόκριση των αναγνωστών είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή.

    Απάντηση
  6. Στέφανος Α.

    Εξαιρετικό. Συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  7. Marina Tsili

    Τόσο δυνατό συναίσθημα και ατμόσφαιρα σε τόσους λίγους στίχους… Σαν ένας εφιάλτης που κρατάει λίγα μόνο δευτερόλεπτα αλλά από τον οποίο είναι αδύνατο να ξυπνήσεις…

    Απάντηση
  8. Litsa Dimitropoulou

    Εκείνη η δύσκολη ώρα με ενδοσκόπηση και υπαρξιακή αγωνία και ενσυνείδηση…Συγχαρητήρια Ελένη!

    Απάντηση
  9. Alex Ch.

    Δημιουργεί μια ατμόσφαιρα έντονων και ανάμεικτων συναισθημάτων. Μπράβο.

    Απάντηση
  10. Sophie K

    Ό,τι και να πω λίγο. Συγχαρητήρια για την πρωτότυπη ιδέα.

    Απάντηση
  11. Sakis Ak.

    Τι είναι τελικά η φθορά; Το γήρας, η συνείδηση, γενικά ο απρόσκλητος επισκέπτης; Ένα ποίημα που διαβάζεται σε πολλά επίπεδα.

    Απάντηση
  12. Stelios Yfadis

    Η φθορά που μας απειλεί όλους. Εξαίρετο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου