Φθορά, της Ελένης Χριστοφοράτου

12.02.2016

time_clock

Ώρα εξίμισι το πρωί…

Την είδα να στέκεται όρθια στην πόρτα

με φαγωμένα γόνατα και σκόνη στα μάτια.

Δεν την κάλεσα, απρόσκλητη ήρθε

με τα θαμπά μαλλιά πιασμένα αλογοουρά

και τα μάγουλα ανοιγμένα

σαν να ’χαν σκάψει μέσα τους τρύπες θεόρατες.

Δε μίλησε, ίσως γιατί ντρεπόταν ν’ ανοίξει το στόμα.

Ύστερα πρόσεξα πως είχε ράψει τα χείλια με χοντρές κλωστές

πασαλειμμένες μπογιά ή αίμα.

Της ζήτησα να φύγει.

Δε σάλεψε.

Την έδιωξα.

Δε σάλεψε.

Ύψωσα πάνω της το δείκτη και τον αντίχειρα

στραμμένα σαν όπλο.

 

_

γράφει η Ελένη Χριστοφοράτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μουσική

Μουσική

Έξι και τριάντα. Τα μάτια μου ανοίγουν απότομα πάντα την ίδια ώρα, όταν η σιγαλιά της νύχτας δίνει τη σκυτάλη διστακτικά στους πρώτους ήχους του πρωινού. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι τη θάλασσα. Ο απαλός παφλασμός των κυμάτων με νανουρίζει γλυκά....

Παρέα

Παρέα

Πράξη τελευταία Ώρα έξι και τριάντα Πουλιά κρέμονται σήμερα απ’ τις τσέπες μου Από το τρύπιο μου σώμα Ψίχουλο ψίχουλο Το μεδούλι μου θα θηρεύσουν Από την άνευρη σάρκα μου Στάλα τη στάλα Την αναιμική ψυχή μου Θα ρουφήξουν Δεν ξέρω γιατί με επέλεξαν Μα από την άλλη...

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Όταν το σύμπαν έχει κέφια

Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται, λέει η παροιμία κι αν κρίνω από την έναρξη της δικής μου, το τέλος της μόνο καλό δεν προοιωνιζόταν. Είναι κάτι μέρες, βρε παιδί μου, που λες ότι το σύμπαν συνωμοτεί για να σου τις χαλάσει κι ας μας παραμύθιαζε τόσα χρόνια ο Κοέλιο με...

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Το χαμόγελο του Παβαρότι

Άνοιξε τα μάτια όσο το σκοτάδι ήταν ακόμη πυκνό. Ρολόι δε χρειάστηκε να κοιτάξει. Ήξερε. Ήταν 6.30 ακριβώς. Η ώρα που πάντοτε ξυπνούσε. Σηκώθηκε και πήγε κατευθείαν στο παράθυρο. Άνοιξε τα ξύλινα παντζούρια και ένα αεράκι φθινοπωρινό, δροσερό, καθάριο, φερμένο από τα...

Φύλακας άγγελος

Φύλακας άγγελος

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φύλακας άγγελος

Φύλακας άγγελος

Μια μέλισσα στέκεται ακίνητη εδώ και ώρα πάνω στο τζάμι μου. Δείχνει κουρασμένη σχεδόν εξουθενωμένη. Πλησιάζω το χέρι μου και ακουμπώ το τζάμι. Για δες την. Πάει κοντά του χωρίς να φοβάται. Ακούω το μουρμούρισμά της. Τραγουδάει. Ναι. Τραγουδάει. Τι όμορφα. Ξέρω τι θα...

Θέατρο Παραλόγου

Θέατρο Παραλόγου

Οι μαυροφόρες γυναίκες ήταν στη θέση τους, έτοιμες για την τελευταία πράξη. Ανάμεσά τους και η κυρά Αντιγόνη, η κορυφαία του χορού. Μοιρολογίστρα από τις λίγες, ξακουστή στα μανιάτικα περίχωρα για την τέχνη της να λυγίζει και τις πιο σκληρές καρδιές. Εκείνο το βράδυ...

Το ξυπνητήρι

Το ξυπνητήρι

Εκείνος μόλις έχει αποχωριστεί τη συμβία του, μετά από ένα δυστύχημα. Γεροδεμένος, ηλιοκαμένος και αγωνιστής μια ζωή. Εκείνη ζει με τον καλό της, που τον αγαπά και τον φροντίζει, όπως κι εκείνος άλλωστε. Γκριζομάλλα, καλοστεκούμενη, που δεν έχει, όμως, καλές σχέσεις...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Βαγγέλης Ζιμετάκης

    Συγχαρητηρια!!! Λιτό, αισθαντικό και προπάντων ομορφο…

    Απάντηση
  2. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ο απρόσκλητος επισκέπτης!Μήπως η συνείδηση? Μήπως η επιθυμία για τα απλά και όμορφα της ζωής στολίδια?Μήπως η ανάμνηση?Ποιός ξέρει?Υπέροχο ποίημα σε ελεύθερη μορφή….Μπράβο σας Κα Χριστοφοράκου!

    Απάντηση
  3. drmakspy

    Τίποτε δεν της αντιστέκεται… Η φθορά έρχεται ακατάπαυστα και απελπιστικά αργά προς τα πάνω μας… Το πόσο γρήγορα θα την δούμε εξαρτάται από το πόσο μακρυά βλέπουμε….
    Όμορφο… Σιβυλλικό, και ως προς την ατμόσφαιρά του….

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Αυτή η απρόσκλητη επισκέπτρια…που πάντα έρχεται και πάντα ενοχλεί… Πολύ ωραία γραφή σας…

    Απάντηση
  5. Ελένη Χριστοφοράτου

    Σας ευχαριστώ όλους θερμά για τα σχόλια. Η συναισθηματική ανταπόκριση των αναγνωστών είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή.

    Απάντηση
  6. Στέφανος Α.

    Εξαιρετικό. Συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  7. Marina Tsili

    Τόσο δυνατό συναίσθημα και ατμόσφαιρα σε τόσους λίγους στίχους… Σαν ένας εφιάλτης που κρατάει λίγα μόνο δευτερόλεπτα αλλά από τον οποίο είναι αδύνατο να ξυπνήσεις…

    Απάντηση
  8. Litsa Dimitropoulou

    Εκείνη η δύσκολη ώρα με ενδοσκόπηση και υπαρξιακή αγωνία και ενσυνείδηση…Συγχαρητήρια Ελένη!

    Απάντηση
  9. Alex Ch.

    Δημιουργεί μια ατμόσφαιρα έντονων και ανάμεικτων συναισθημάτων. Μπράβο.

    Απάντηση
  10. Sophie K

    Ό,τι και να πω λίγο. Συγχαρητήρια για την πρωτότυπη ιδέα.

    Απάντηση
  11. Sakis Ak.

    Τι είναι τελικά η φθορά; Το γήρας, η συνείδηση, γενικά ο απρόσκλητος επισκέπτης; Ένα ποίημα που διαβάζεται σε πολλά επίπεδα.

    Απάντηση
  12. Stelios Yfadis

    Η φθορά που μας απειλεί όλους. Εξαίρετο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου