Φιλοπατρία…

21.12.2015

 

Καθετί που εξέχει απ' την παραδοχή είναι κοφτερό.
Το καταλαβαίνεις γιατί δεν χωρά στο μυαλό σου, δεν χωρά
στη σιωπή ούτε στην ομιλία, δεν χωρά
Στις λέξεις, στα εκκλησιαστικά μυστήρια, στον μυστήριο τρόπο
Που αιώνες αυτά τελούνται και (παράξενο!)
Οι ιερουργοί τους χρηματίζονται κατά κόρον, παραμένοντας
Πρόσωπα που σκηνοθετούν πάντα την κόλαση.
Στο πρωινό έσταξε μια υγρή σκέψη θεού.
Ένα ψιχάλισμα στίλβωσε τα φυλλώματα, ο αέρας γκαστρώθηκε
Από σπέρμα μελαγχολίας κι ερημιά.
Σε έψαξα παντού αλλά σε βρήκα μόνο στην καρδιά μου. Περπατούσες
Ασθμαίνοντας μέσα στην φθινοπωρινή μέρα, κουρασμένη
από μία φιλοπατρία που τζάμπα ξοδεύεται
Και τζάμπα, μάλλον, συνεχώς μας κυνηγά...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Μελαγχολικά γραμμένο…. με τη μελαγχολία του Έλληνα…που αυτό το ξόδεμα που αναφέρεις ενοχλεί…

    Απάντηση
  2. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Όλα μέσα μου, όταν γράφω, στοιχειοθετούν μια μελαγχολία.
    Είναι που έχω επίγνωση όταν η λύπη της ψυχής μου λουστράρει τα πράγματα και υποβάλει την σκοτεινή εικόνα της πραγματικότητας.
    Εκεί όμως γεννιέται και μια αισιοδοξία.
    Αυτή που θέλω να ποτίζει το τοπίο με το γάργαρο νερό μιας ανάστασης.
    Καλημέρα Μάχη!
    Καλές γιορτές να έχουμε. Δυσκόλεψαν πολύ οι μέρες. Η Μεσόγειος είναι καμίνι που βράζει. Μακάρι να μην δούμε να ξεχύνεται παντού η φωτιά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου