Φιλοπατρία…

21.12.2015

 

Καθετί που εξέχει απ' την παραδοχή είναι κοφτερό.
Το καταλαβαίνεις γιατί δεν χωρά στο μυαλό σου, δεν χωρά
στη σιωπή ούτε στην ομιλία, δεν χωρά
Στις λέξεις, στα εκκλησιαστικά μυστήρια, στον μυστήριο τρόπο
Που αιώνες αυτά τελούνται και (παράξενο!)
Οι ιερουργοί τους χρηματίζονται κατά κόρον, παραμένοντας
Πρόσωπα που σκηνοθετούν πάντα την κόλαση.
Στο πρωινό έσταξε μια υγρή σκέψη θεού.
Ένα ψιχάλισμα στίλβωσε τα φυλλώματα, ο αέρας γκαστρώθηκε
Από σπέρμα μελαγχολίας κι ερημιά.
Σε έψαξα παντού αλλά σε βρήκα μόνο στην καρδιά μου. Περπατούσες
Ασθμαίνοντας μέσα στην φθινοπωρινή μέρα, κουρασμένη
από μία φιλοπατρία που τζάμπα ξοδεύεται
Και τζάμπα, μάλλον, συνεχώς μας κυνηγά...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Μελαγχολικά γραμμένο…. με τη μελαγχολία του Έλληνα…που αυτό το ξόδεμα που αναφέρεις ενοχλεί…

    Απάντηση
  2. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Όλα μέσα μου, όταν γράφω, στοιχειοθετούν μια μελαγχολία.
    Είναι που έχω επίγνωση όταν η λύπη της ψυχής μου λουστράρει τα πράγματα και υποβάλει την σκοτεινή εικόνα της πραγματικότητας.
    Εκεί όμως γεννιέται και μια αισιοδοξία.
    Αυτή που θέλω να ποτίζει το τοπίο με το γάργαρο νερό μιας ανάστασης.
    Καλημέρα Μάχη!
    Καλές γιορτές να έχουμε. Δυσκόλεψαν πολύ οι μέρες. Η Μεσόγειος είναι καμίνι που βράζει. Μακάρι να μην δούμε να ξεχύνεται παντού η φωτιά!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου