ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

21.09.2021

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

(διήγημα)

πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους
κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν
ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας
Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε

ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ

Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την πήγανε στο Τμήμα, τι Τμήμα, ένας απλός Σταθμός με 2 φουκαράδες, γίνανε χωροφύλακες, ήσυχα να περνάνε, και να τους τύχει φόνισσα και μάλιστα νηπίων. Στο κρατητήριο την έκλεισαν, τι κρατητήριο δηλαδή, σ’ ένα δωματιάκι, που το ’χανε να βάζουνε όλες τις παλιατζούρες. Πλήθος έξω μαζεύτηκε, αρχίσανε οι κατάρες, τα στήθια οι άντρες χτύπαγαν, κοιτούσαν τα παιδάκια, κοιτούσαν κι απορούσαν. Ο ειρηνοδίκης έφτασε με το καλό κοστούμι, πρώτη φόρα τον είδανε να το ‘χει φορεμένο, με το καΐκι έφτασε και ο εισαγγελέας, με τα καλά του ήταν κι αυτός, λουλούδι είχε στο πέτο. Ευθύς τους επεσήμανε κίνδυνο αυτοκτονίας, πήραν απ’ το δωμάτιο σχοινιά και εργαλεία. Τους κοίταζε η Φραγκογιαννού ανέκφραστη, βρεμένη. 

Ο εισαγγελέας την άρχισε ευθύς στις ερωτήσεις, πέντε ανεξιχνίαστες υπήρχαν παιδοκτονίες, σ’ εκείνη τις φορτώσανε, τίποτα αυτή δεν είπε. Κι οι δόλιοι οι χωροφύλακες επί ποδός όλη μέρα, για το φόβο αντιποίνων, μήπως ξεσπάσει βεντέτα. Τσάμπα όμως ξαγρυπνούσαν κι όλο θλίψη χασμουριούνταν. Τίποτα δεν έγινε, ούτε φασαρίες, ούτε σκοτωμοί. Και το πρωί που την πήρανε, να πάει στο καΐκι, όλοι ήταν ήδη στις δουλειές, δεν άνοιξε ρουθούνι. Προχώραγε η Φραγκογιαννού και γύρω όλο κοιτούσε. 

Πού δικηγόρος να βρεθεί, για να την αναλάβει, και παιδοκτόνος και άφραγκη, χαμένη από μέχρι, κι ήταν κάτι χειρότερο, στη χαραυγή του αιώνα, που η Ελλάδα έψαχνε, να βρει τον εαυτό της, κάτι τέτοια της θύμιζαν το μαύρο παρελθόν της. Οι εφημερίδες βούιξαν «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΓΑΛΙΑΝΤΡΑ», μέχρι κι ο μέγας Παλαμάς γι’ αυτήν έγραψε άρθρο, λάμια την αποκάλεσε και Άρπυια σύγχρονη, σκέφτηκε ποίημα να έγραφε, μα δύσκολο το θέμα. 

Με κόπους και με βάσανα βρέθηκε δικηγόρος, 19 αρνήθηκαν, ο 20ος αυτός, νέος, μόλις είχε ορκιστεί, μα δεν ήτανε χαζός, άμα την καταδίκαζαν, τι είχαμε, τι χάσαμε. Αν όμως την αθώωνε, ή λίγη επιείκεια το δικαστήριο έδειχνε, τότε γι’ αυτόν θ’ άρχιζε μια χρυσή εποχή. Και να σου οι Συγγροί και να σου οι Σερπιέρηδες, θα έφευγε απ’ την τρύπα που νοίκιαζε στα Εξάρχεια, θ’ άνοιγε γραφείο κοντά στη Νομική, και να σου οι υπουργοί, και να σου οι αυλικοί, 19 χαζοί…

Τρις ισόβια της ‘ριξαν δίχως ελαφρυντικά, «αχ αυτός ο Παλαμάς μας έκανε τη ζημιά». Ελλείψει λαιμητόμου τη στείλανε στο απόσπασμα, «καλύτερα να ‘χε πνιγεί, η φασαρία πιο πολύ» είπε μια συγκρατούμενη την ώρα που την έπαιρναν.

  

_

γράφει ο Θεόδωρος Δημητρακόπουλος

Ακολουθήστε μας

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου