Επιλέξτε Page

Φορώντας το λάθος όνομα

21.10.2015

 

Πριν από πολλά χρόνια ο παπάς μου έδωσε ένα όνομα, Ειρήνη. Για πολλά χρόνια το κουβαλούσα σαν την μπλε σφραγίδα τυποποιημένου κοτόπουλου, δίχως να καταλαβαίνω το βάρος του, τη σημασία του, δίχως να είμαι σίγουρη αν μου ταιριάζει. Το έψαξα όμως. Η Ειρήνη ήταν κόρη του Δία και της Θέμιδος. Γενικά, είναι χαριτωμένη, κρατάει τις αποστάσεις της, καθοδηγείται από τα συναισθήματά της, είναι αρκετά φιλόδοξη και δίνει σημασία στην γνώμη που έχουν οι άλλοι για ’κείνη. Επιδιώκει την ηρεμία και την γαλήνη. Κι εδώ ακριβώς παρουσιάστηκε στο πρόβλημα.

Εγώ είμαι μαχητική, τσαούσα, δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου και ξένη ανάσα στο πρόσωπό μου. Βαριέμαι να γεμίζω φιλοδοξίες και όσο για την γνώμη των άλλων… δεν δίνω δεκάρα. Όταν η σημειολογία και η πραγματικότητα δεν τα βρίσκουν, αυτόματα δημιουργείται ένα πρόβλημα, ιδίως όταν μόλις έχεις αγγίξει την εφηβεία. Έπιασα την μητέρα μου και της ξηγήθηκα. «Δεν το θέλω αυτό το όνομα. Δεν μου ταιριάζει. Δεν είμαι εγώ». Και φυσικά η αμέσως λογική ερώτησή της ήταν «και ποια είσαι δηλαδή; Τι όνομα πιστεύεις πως θα σου ταίριαζε;».

Ήταν φανερό πως με πείραζε και διασκέδαζε με αυτή την μίνι κρίση ταυτότητας που με είχε πιάσει, όμως με παρότρυνε να αντιληφθώ πως στ’αλήθεια δεν είχα ιδέα ποια ήμουν ή ποια ήθελα να είμαι. Εκείνο λοιπόν το βράδυ κάθισα στο γραφείο μου και κρατώντας το στυλό στο χέρι με αποφασιστικότητα, έγραφα γυναικεία ονόματα, το ένα μετά το άλλο, ελπίζοντας πως το χέρι μου θα έτρεμε αναγνωριστικά στο σωστό όνομα.

Τίποτα. Ούτε Αλεξάνδρα, ούτε Δανάη, ούτε Μελίνα ή Μαρία-σίγουρα όχι Μαρία-, ούτε καν Ιωάννα ή Αριάδνη δεν ήμουν. Είχα αρχίσει να απελπίζομαι μα ακόμα δεν το έβαζα κάτω. Το χέρι μου σαν σκύλος σε αποστολή συνέχιζε να δοκιμάζει ονόματα-ταυτότητες. Παράλληλα το άγχος μου μεγάλωσε. «Ποια είμαι;» «Ποια στο διάβολο είμαι;».

Και τότε η συνειδητοποίηση με χτύπησε σαν χαστούκι. Αν τελικά από Ειρήνη γινόμουν μια Έρση (αυτό μου άρεσε), τότε όλα αυτά που είχα ζήσει σαν Ειρήνη, όλες οι λέξεις που είχα ξεστομίσει, όλα τα μέρη που είχα επισκεφτεί, όλα τα συναισθήματα που είχα δοκιμάσει θα… χάνονταν στη λήθη; Αν το παρελθόν μου ήταν πλέον άμεσα συνδεδεμένο με το όνομα που επέλεξαν άλλοι αντί για μένα, τότε ήμουν έτοιμη να το απαρνηθώ;

Όχι δεν ήμουν. Σας παρουσιάζομαι από την αρχή λοιπόν.

Με λένε Ειρήνη.

Ος αν τα ονόματα ειδή, είσεται και τα πράγματα…*

 

_

γράφει η Ιφιγένεια – Ειρήνη Τέκου

 

* Αυτός ο οποίος θα γνωρίσει την ορθότητα των ονομάτων-το αληθινό περιεχόμενο των όν-ομάτων, θα είναι σε θέση να αντιληφθεί και τα πράγματα. Απολλώνιος

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Μια…Ειρήνη χαρισματική στη γραφή….ακουμπά άνετα στη φράση που φορώ εγώ του Ελύτη “Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι”!

    Καλή σου μέρα Ιφιγένεια-Ειρήνη 😉

    Απάντηση
    • Ιφιγένεια Τέκου

      Σε ευχαριστώ πολύ Μάχη μου!!! Εξαιρετική η φράση του Ελύτη που ταιριάζει γάντι θα έλεγα στο κείμενο! Καλή σου μέρα!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου