Επιλέξτε Page

Φόντο ελληνικό

3.06.2016

 

Το καλοκαίρι ξεπροβάλλει,
σαν απόκληρος γιος του χειμώνα,
σαν προλετάριος εραστής της φυσικής ομορφιάς.
 
Το κύμα σμιλεύει αδρά τ' ακρογιάλι,
στις λουόμενες φιγούρες των κοριτσιών στέλνει σινιάλο,
με τα κάλλη τους να μεθύσουν τον ολόλευκο, ελληνικό αφρό.
 
Ο ήλιος αγκαλιάζει περήφανα ετούτο τον τόπο,
ερωτοτροπεί απροκάλυπτα με τις κληματαριές,
παραληρεί υπό την επήρεια των ευωδιαστών βασιλικών,
βιώνοντας την ηδονή ενός γαλανόλευκου οργασμού.
 
Θελκτικές Νηρηίδες,
κόρες της θάλασσας, σύντροφοι των δελφινιών,
αναδύουν από το έρεβος του βυθού,
μια κόρη φωτεινή, μια κόρη αιθέρια.
 
Ο έρωτας σελαγίζει σε αμπέλια,
ξαποσταίνει στον κορμό μιας ελιάς.
Άραγε ζει εδώ η αγάπη;
 
Άγνωστη κόρη, νύμφη παράξενη μα και τόσο οικεία, άσε με να φυτέψω στην 
καμπυλότητα των χειλιών σου ένα "σ' αγαπώ", με την ελπίδα να φυτρώσει 
στη σκιά των βλεφάρων σου ένα γεράνι.
 
Κόρη, μη φεύγεις, που πας;
Τι είναι αυτό κρατάς;
 
Άραγε είναι ικανή μια χούφτα μάρμαρο να μας θυμίσει το χρυσό αιώνα της 
ζωής μας;

_

γράφει η Ροδάνθη Πάντου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Εύη Β.

    Πολλά συγχαρητήρια για ενα τοσο υπεροχο ποίημα ! ❤

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Είναι Ροδάνθη μου… είναι ικανή μια χούφτα μάρμαρο να κρατάει μέσα της την ιστορία μας και χρυσές θύμισες από μακρινούς αιώνες!!!! Όπως ακριβώς χώρεσε στις λέξεις σου όλο το φόντο και το χρώμα της πατρίδας μας!!!!

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ένα ποίημα γεμάτο ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!!!! ΓΕΜΑΤΟ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ…απ’ το παρελθόν ίσως…
    Μα η ελπίδα θα γεννηθεί κάτω απ’ τη ρίζα μιας ελιάς!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου