Φόντο ελληνικό

Δημοσίευση: 3.06.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Το καλοκαίρι ξεπροβάλλει,
σαν απόκληρος γιος του χειμώνα,
σαν προλετάριος εραστής της φυσικής ομορφιάς.
 
Το κύμα σμιλεύει αδρά τ' ακρογιάλι,
στις λουόμενες φιγούρες των κοριτσιών στέλνει σινιάλο,
με τα κάλλη τους να μεθύσουν τον ολόλευκο, ελληνικό αφρό.
 
Ο ήλιος αγκαλιάζει περήφανα ετούτο τον τόπο,
ερωτοτροπεί απροκάλυπτα με τις κληματαριές,
παραληρεί υπό την επήρεια των ευωδιαστών βασιλικών,
βιώνοντας την ηδονή ενός γαλανόλευκου οργασμού.
 
Θελκτικές Νηρηίδες,
κόρες της θάλασσας, σύντροφοι των δελφινιών,
αναδύουν από το έρεβος του βυθού,
μια κόρη φωτεινή, μια κόρη αιθέρια.
 
Ο έρωτας σελαγίζει σε αμπέλια,
ξαποσταίνει στον κορμό μιας ελιάς.
Άραγε ζει εδώ η αγάπη;
 
Άγνωστη κόρη, νύμφη παράξενη μα και τόσο οικεία, άσε με να φυτέψω στην 
καμπυλότητα των χειλιών σου ένα "σ' αγαπώ", με την ελπίδα να φυτρώσει 
στη σκιά των βλεφάρων σου ένα γεράνι.
 
Κόρη, μη φεύγεις, που πας;
Τι είναι αυτό κρατάς;
 
Άραγε είναι ικανή μια χούφτα μάρμαρο να μας θυμίσει το χρυσό αιώνα της 
ζωής μας;

_

γράφει η Ροδάνθη Πάντου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Εύη Β.

    Πολλά συγχαρητήρια για ενα τοσο υπεροχο ποίημα ! ❤

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Είναι Ροδάνθη μου… είναι ικανή μια χούφτα μάρμαρο να κρατάει μέσα της την ιστορία μας και χρυσές θύμισες από μακρινούς αιώνες!!!! Όπως ακριβώς χώρεσε στις λέξεις σου όλο το φόντο και το χρώμα της πατρίδας μας!!!!

    Απάντηση
  3. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ένα ποίημα γεμάτο ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!!!!! ΓΕΜΑΤΟ ΟΜΟΡΦΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ…απ’ το παρελθόν ίσως…
    Μα η ελπίδα θα γεννηθεί κάτω απ’ τη ρίζα μιας ελιάς!
    ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου