Χάνεται ο Έρωτας σε αφύλακτες διαβάσεις

28.11.2015

 

 

Χαϊδεύω νύχτα
τη σιωπή του φεγγαριού
κουράστηκε η ψυχή 
απ' τις αναμνήσεις
έρημοι οι δρόμοι 
του μικρού καλοκαιριού
μα είναι γραμμένο, 
κάποια μέρα θα γυρίσεις.

Κρέμονται οι λέξεις 
μα τα χείλη δεν ανοίγουν
βαριά σκοτάδια και καπνοί 
πάντα με πνίγουν
στα μονοπάτια τ’ ουρανού, 
μάτια σμαράγδια
μα εδώ ξοδεύεται
η ζωή σε άδεια βράδια.

Κρυφές, θαλασσινές σπηλιές 
της φαντασίας
πράσινες φλόγες 
σε πελάγη νοσταλγίας 
χάνεται ο Έρωτας 
σε αφύλακτες διαβάσεις
να βρεις το χρόνο 
να προλάβεις να με φτάσεις.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

11 σχόλια

11 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο γεμάτο παλμό!!! Μπράβο σας.

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Έρχονται ψιθυρίσματα από παντού Σοφία. Μια προσπάθεια μικρή είναι και η δική μου, μια άμυνα της ψυχής.

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    χάνεται ο άτιμος… χάνεται….
    (Πολύ αληθινό και ανθρώπινο. Πολύ όμορφο)
    Φιλικά Λία Ράμου

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Όταν ανοίγω τα ματοτσίνορα στο φως ξέρω καλά πως το δάκρυ δεν αφήνει ορατά ενθύμια Ελένη. Καλό ξημέρωμα.

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    στα μονοπάτια τ’ ουρανού,
    μάτια σμαράγδια….

    τι όμορφη εικόνα…πόσα αληθινά λόγια…πόση ψυχή…

    Καλό ξημέρωμα!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Από το βαθύ της ψυχής, οι σκέψεις στ’ ανοικτά τ’ ουρανού με την αλήθεια και το κόστος της Μάχη. Καλή σου νύχτα.

      Απάντηση
  4. Ανδρέας Θεοδώρου Ρίζος

    σώσε λιγάκι έρωτα
    σ΄ ένα μικρό κοχύλι
    και όταν έρθει και σε βρει
    στάξ΄ του απ΄ αυτό στα χείλη!

    Καλό βράδυ τρυφερή μας ποιήτρια!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ευχαριστώ για την τρυφερή κατάθεση της σκέψης σας και την εκτίμηση. Καλή σας νύχτα.

      Απάντηση
  5. erina espiritu

    να βρεις τον χρόνο… αχ αυτός ο χρόνος!!! αδυσώπητος

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου