Select Page

Χρονική αθώωση

Χρονική αθώωση

 

 

Ο Αγησίλαος ίσιωσε το καφέ του σακάκι και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Με επιδέξια κίνηση στερέωσε το καπέλο του και ξερόβηξε. Ύστερα πήρε τη μαύρη ομπρέλα του, την κρέμασε στον καρπό του και άνοιξε την πόρτα. Για μια στιγμή κοίταξε την άδεια πολυθρόνα στο σαλόνι, έδωσε ένα χαιρετισμό κουνώντας το κεφάλι και έφυγε.

Κατηφόρισε το δρόμο με την ομπρέλα να ακουμπά κλεφτά στο δρόμο σαν κρυφή μαγκούρα. Η αλήθεια ήταν ότι ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος. Κανένα σημάδι ότι θα βρέξει αλλά ποιος θα το πρόσεχε! Δεν ήταν ότι δεν είχε παραδεχτεί τα γηρατειά του. Το ένιωθε σε ολόκληρο το κορμί του το γήρας. Όμως το χρόνο δεν τον παραδέχτηκε ποτέ. Εκείνο το τσακ του δευτερολέπτου που αδειάζει μία πολυθρόνα. Που κάνει τις στιγμές αναμνήσεις.

Σαν έφτασε στο καφενείο, σήκωσε το βλέμμα του στον ουρανό. Ο ήλιος παιχνίδιζε με τις γκριζαρισμένες του κόρες. Ένα μικρό χαμόγελο σχημάτισε στα ρυτιδιασμένα του χείλια.

«Έτσι σε έχω κοιτάξει…», γλυκοψιθύρισε.

Ο νους σχημάτισε ένα δάσος, μία κουβέρτα πάνω στα χορτάρια και μια γυναικεία φιγούρα να ακουμπά τα ολόμαυρα μαλλιά της πάνω στα πόδια του κι εκείνος να κρατά ένα πράσινο μικρό βιβλιαράκι.

«Έτσι σε έχω κοιτάξει… που μου αρκεί να ’χει ο χρόνος όλος αθωωθεί»

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

17 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    «Έτσι σε έχω κοιτάξει… που μου αρκεί να ’χει ο χρόνος όλος αθωωθεί» ….. με πλημμύρισε αγαπη η ιστορία σου Μάχη μου!!Να είσαι καλά!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Άννα μου, θεωρώ ότι είναι μια από τις ομορφότερες φράσεις στο Μονόγραμμα του αγαπημένου μου Ελύτη…. Καλό βράδυ!

      Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Μαριάνθη Παπάδη

    Αυτό το απρόσμενο λεπτό, που αφήνει την πολυθρόνα άδεια, τις ψυχές μαραζωμένες και τις καρδιές πληγωμένες δεν ξεπερνιέται εύκολα και πονάει πολύ…

    Καλή σου μέρα με χαμόγελο και αισιοδοξία!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Μαριάνθη μου …παρά τις βροχές…παρά το ζόρι από παντού…ας κρατήσουμε αυτό το χαμόγελο να φωτίζει εκείνα τα όμορφα τα απλά τα καθημερινά… Και ας αθωώσουμε το χρόνο… Την καλημέρα μου!

      Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Περιοκτικότατο και…τρυφερό.Αναρωτιέμαι πώς μια νέα γυναίκα σαν εσάς,ξέρει τόσα για το γήρας.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Ξέρω μόνο ο,τι ακούει η καρδιά μου.. αγαπώ και θαυμάζω όλους αυτούς τους ανθρώπους που έχουνε αποκτήσει τη σοφία της ζωής… Είναι πανέμορφο να μπορείς παρά τις απώλειες να αθωώνεις το χρόνο…και ταυτόχρονα τόσο μα τόσο δύσκολο…να πορεύεσαι συνεχώς όλο και πιο μόνος και όλο και πιο πληγωμένος…και κουρασμένος από το βαρύ φορτίο.. Την καλημέρα μου…

      Απάντηση
  4. Ρούλα Κόζη

    Ακομα και με λιγες λεξεις καταφερνεις να μας γεμισεις εικονες και συναισθηματα! Συνεχισε ετσι,μας αρεσει!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Να στε καλά…Σας ευχαριστώ πολύ!
      Τους χαιρετισμούς μου… στο όμορφο Ρέθυμνο που μου λείπει…

      Απάντηση
  5. Βάσω Αποστολοπούλου

    “«Έτσι σε έχω κοιτάξει…», γλυκοψιθύρισε.”
    Λέξεις μυστικές, ορόσημα κι αναμνηστικά ολόκληρης της ζήσης
    Συγχαρητήρια, Μάχη μου, για την συμπύκνωση μιας ζωής σε λίγες μόνο αράδες!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ πολύ. Δύσκολο να χωρέσει μια ολόκληρη ζωή σε ένα μικρό κείμενο, τόσα συναισθήματα τόσες στιγμές… Καλό βράδυ!

      Απάντηση
  6. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάχη μου εύγε!!!
    Πλημμύρισα συναίσθημα και ουρανό!!
    Ο τρόπος που γράφεις είναι εξαίρετος Μάχη μου!!!

    Καλό βράδυ!!

    Απάντηση
  7. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Σ’ ένα λεπτό , για μια στιγμή το *αιώνιο* μού σβύνεις
    τα ίχνη , χρόνε , επάνω μου σαν το ληστή αφήνεις…
    Μού πήρες σφρίγος και ζωή , χωρίς να τα ζητήσεις
    και μ’ άφησες να τριγυρνώ με μύριες αναμνήσεις.
    Μ’ αφού μπορώ να σκέφτομαι τι έχω περασμένα
    άφεση εγώ σου χάρισα… Συγχώρα με κι εμένα!

    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΟΥ!!!!!!!!!! Είναι πολύ τρυφερό το κείμενό σου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!