Χωρίς επιστροφή

23.11.2018

 


Πόλη μακάβρια

Ζέχνεις σαπίλα και θάνατο

Όλα νεκρώνουν μέσα σου

Μία μία σκυλεύω τις νότες

Στο τελευταίο μου τραγούδι

Η μουσική, μου φωνάζει

«σώσε με»

«σώσε με»

Μα εγώ σωπαίνω τελικά

Πνίγω τη μελωδία

Στα κατάβαθα σκοτάδια μου

Κανείς δεν θα με ακούσει

Κανείς δεν θα με δει ξανά

Κατρακυλάω στην άβυσσο

Θύτης μαζί και θύμα

Να κρυφτώ

Στο ίδιο έγκλημα, που κάλυψα ξανά και ξανά

Δεν υπάρχει επιστροφή

Μόνο μια τελευταία νότα του σούρουπου

Κι οι σιγανές κουβέντες της θάλασσας

Να ξεθωριάζουν μαζί μου

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου