Χωρίς επιστροφή

23.11.2018

 


Πόλη μακάβρια

Ζέχνεις σαπίλα και θάνατο

Όλα νεκρώνουν μέσα σου

Μία μία σκυλεύω τις νότες

Στο τελευταίο μου τραγούδι

Η μουσική, μου φωνάζει

«σώσε με»

«σώσε με»

Μα εγώ σωπαίνω τελικά

Πνίγω τη μελωδία

Στα κατάβαθα σκοτάδια μου

Κανείς δεν θα με ακούσει

Κανείς δεν θα με δει ξανά

Κατρακυλάω στην άβυσσο

Θύτης μαζί και θύμα

Να κρυφτώ

Στο ίδιο έγκλημα, που κάλυψα ξανά και ξανά

Δεν υπάρχει επιστροφή

Μόνο μια τελευταία νότα του σούρουπου

Κι οι σιγανές κουβέντες της θάλασσας

Να ξεθωριάζουν μαζί μου

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου