Χώμα και νερό

26.02.2016

[Κι ήθελα να γράψω τόσα πολλά απόψε. Αλλά αυτό δεν γίνεται. Αποφάσισα, λοιπόν, να σου γράψω ένα γράμμα, που δεν θα διαβάσεις ποτέ. Όμως, εγώ, θα καταφέρω μέσα σ ’αυτές τις αράδες να χωρέσω τα ουρλιαχτά που έπνιγα, μέχρι να μυρίζω το παρθένο χαρτί...]

Πολυαγαπημένε μου ήρωα,

Θα αναρωτιέσαι σίγουρα αν έχασα τα λογικά μου. Δεν τα ’χασα ακόμα. Σου γράφω, για να κρατώ την ζωντάνια σου μέσα μου! Προσπαθώ να συνηθίσω την απουσία σου, αλλά δεν μπορείς να συνηθίσεις κάτι ανύπαρκτο. Γιατί εσύ είσαι ακόμα εδώ.

Έκλαψα πολύ για σένα. Όχι, όμως, περισσότερο από σένα. Ξέρω, ότι δεν ήθελες να φύγεις. Τα μάτια σου, είχαν μια ασυγκράτητη δίψα για ζωή. Αχ, τα μάτια σου. Μια ζωή ολόκληρη κρυβόταν μέσα τους. Και τώρα τι; Δεν πειράζει. Εσύ έγινες ποτάμι, νοτιάς, χώμα και ήλιος. Θα ζεις σε άλλη γειτονιά, αλλά εκείνα τα πυρωμένα διαμάντια πάνω στο πρόσωπό σου, θα είναι ακόμα εδώ. Κληρονομιά πανάκριβη σε μένα και στα παιδιά μου. Τα μάτια σου θα μας παραδώσουν στο μέλλον. Κι ακόμα πιστεύω, πως η ψυχή σου χτυπά με τον ίδιο ακατανίκητο ρυθμό, που χτυπούσε πάντα.

Μακάρι να μπορούσες να δεις τον ουρανό, όπως τον είδαμε εμείς εκείνη την μέρα. Αλλά τι λέω, εσύ σίγουρα τον είδες, αφού εκεί ζεις. Ο ουρανός, λοιπόν, άνοιξε με θλίψη την αγκαλιά του και σε δέχτηκε. Άφησε μόνο λίγα από τα δάκρυά του να μας βρέξουν απαλά και να μας ξεπλύνουν. Να μας εξαγνίσουν. Μα δεν ήταν αρκετά για να σ’ ακολουθήσουμε. Πώς να χωρέσει σε μια σταγόνα η αιωνιότητα; Κι όμως, χώρεσε! Η αιωνιότητα εισέβαλε γλυκά μέσα σε μια σταγόνα της: Το σώμα σου! Κι εσύ έγινες χώμα.

Χώμα και νερό...

Με αγάπη...

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Πολύ όμορφο κείμενο και πολύ κοντά στην σκέψη μου για τους δικούς μου πολυαγαπημένους γονείς που δεν είναι πια κοντά μου αλλά που δεν απουσίασαν ουσιαστικά ποτέ.

    Απάντηση
    • Βαγγέλης Ζιμετάκης

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια Σπύρο!

      Απάντηση
    • Βαγγέλης Ζιμετάκης

      Μάχη μου σε ευχαριστώ για όλα!!!!!!!!!

      Απάντηση
  2. Maria Bali

    Βαγγέλη μου, το κείμενό σου είναι βαθιά συγκλονιστικό! Πώς κατάφερες παιδί μου να βρεις τις λέξεις και να εξεικονίσεις τέτοιου μεγέθους συναισθήματα; Δεν έχω λόγια…..

    Απάντηση
    • Βαγγέλης Ζιμετάκης

      Εγώ δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου