Χώμα και νερό

26.02.2016

[Κι ήθελα να γράψω τόσα πολλά απόψε. Αλλά αυτό δεν γίνεται. Αποφάσισα, λοιπόν, να σου γράψω ένα γράμμα, που δεν θα διαβάσεις ποτέ. Όμως, εγώ, θα καταφέρω μέσα σ ’αυτές τις αράδες να χωρέσω τα ουρλιαχτά που έπνιγα, μέχρι να μυρίζω το παρθένο χαρτί...]

Πολυαγαπημένε μου ήρωα,

Θα αναρωτιέσαι σίγουρα αν έχασα τα λογικά μου. Δεν τα ’χασα ακόμα. Σου γράφω, για να κρατώ την ζωντάνια σου μέσα μου! Προσπαθώ να συνηθίσω την απουσία σου, αλλά δεν μπορείς να συνηθίσεις κάτι ανύπαρκτο. Γιατί εσύ είσαι ακόμα εδώ.

Έκλαψα πολύ για σένα. Όχι, όμως, περισσότερο από σένα. Ξέρω, ότι δεν ήθελες να φύγεις. Τα μάτια σου, είχαν μια ασυγκράτητη δίψα για ζωή. Αχ, τα μάτια σου. Μια ζωή ολόκληρη κρυβόταν μέσα τους. Και τώρα τι; Δεν πειράζει. Εσύ έγινες ποτάμι, νοτιάς, χώμα και ήλιος. Θα ζεις σε άλλη γειτονιά, αλλά εκείνα τα πυρωμένα διαμάντια πάνω στο πρόσωπό σου, θα είναι ακόμα εδώ. Κληρονομιά πανάκριβη σε μένα και στα παιδιά μου. Τα μάτια σου θα μας παραδώσουν στο μέλλον. Κι ακόμα πιστεύω, πως η ψυχή σου χτυπά με τον ίδιο ακατανίκητο ρυθμό, που χτυπούσε πάντα.

Μακάρι να μπορούσες να δεις τον ουρανό, όπως τον είδαμε εμείς εκείνη την μέρα. Αλλά τι λέω, εσύ σίγουρα τον είδες, αφού εκεί ζεις. Ο ουρανός, λοιπόν, άνοιξε με θλίψη την αγκαλιά του και σε δέχτηκε. Άφησε μόνο λίγα από τα δάκρυά του να μας βρέξουν απαλά και να μας ξεπλύνουν. Να μας εξαγνίσουν. Μα δεν ήταν αρκετά για να σ’ ακολουθήσουμε. Πώς να χωρέσει σε μια σταγόνα η αιωνιότητα; Κι όμως, χώρεσε! Η αιωνιότητα εισέβαλε γλυκά μέσα σε μια σταγόνα της: Το σώμα σου! Κι εσύ έγινες χώμα.

Χώμα και νερό...

Με αγάπη...

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Υπό κώδωνα

Υπό κώδωνα

Φίλη αγαπημένη μου Ξέρω, θα στενοχωρηθείς με αυτά που θα σου γράψω, αλλά πρέπει κάπου να τα πω, γι’ αυτό δεν είναι οι φίλοι; Έχεις υγιή αφτιά και μυαλό ευρύ και θα με βοηθήσεις, το νιώθω. Αγάπη μου, λόγω της εγκυμοσύνης μου ο καλός μου ο Αντρέας με έχει θέσει υπό...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Την βρήκα σε έναν σωρό από σκουπίδια. Μια μικρή, λυπημένη κούκλα με τα μάτια κλειστά, το χέρι της να κρέμεται, τα μαλλιά της ακόμα μακριά αλλά αδύναμα και μπερδεμένα. Θα ήθελε να τη χτενίσεις.[...] _ γράφει η Βασιλική...

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Είμαι κι Εγώ σαν κι Αυτούς

Παππού μου, γεια σου. Ο Τζουνέιντ είμαι. Ήθελα καιρό να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα πώς να στείλω το γράμμα. Τώρα βρήκα έναν καλό κύριο, Μπάμπη τον λένε, που ήρθε μια μέρα στον καταυλισμό κι έφερε σοκολάτες στα παιδιά και μου υποσχέθηκε ότι θα στο στείλει αυτός. Είμαστε...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Στη μικρή μου

Μεγάλωσες μικρή μου και άνοιξες τα φτερά σου. Ώριμη και συνειδητοποιημένη, προχωράς μπροστά, βάζεις τις σκέψεις σου σε τάξη και μελετάς προσεκτικά τις κινήσεις σου, πριν προβείς σε αυτές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αντί να σε συμβουλεύω εγώ, με συμβουλεύεις...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η μαριονέτα

Αγαπημένη μου Ανθή, Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η μαριονέτα

Αγαπημένη μου Ανθή, Μέρες τώρα ήθελα να σου γράψω. Πάει καιρός από την τελευταία φορά που σου έγραψα, όμως ξέρεις πολύ καλά, πως σε σκέφτομαι και μου λείπεις. Χθες καθάρισα την αποθήκη, όπως συνηθίζω κατα καιρούς και μάντεψε, τι βρήκα; Τη μαριονέτα! Θυμάσαι; Τότε,...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Η κλωστή

Αγαπημένε μου, Έπιασε ψύχρα. Δεν σου έραψα ακόμα εκείνα τα κουμπιά, που λείπουν απ’ το πουκάμισό σου. Τα πρώτα δύο να σου φυλάνε το στέρνο. Κρέμασα με την κλωστή λίγη καρδιά στον τοίχο. Ένα μικρό της κομμάτι. Τα υπόλοιπα στέκουν σιωπηλά και σιγοκαίνε μες στη στάχτη...

Αγαπημένο άγνωστο παιδί

Γράμμα στην Μ.Π.

Γλυκιά μου, ακόμη ένα γράμμα δίχως σκοπό. Ακόμη μία φορά που δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για τούτες τις σκέψεις, τα αισθήματα. Το ξέρω πως δε θα μπορούσα να γίνω ο παράδεισός σου. Δεν είμαι φτιαγμένος για αυτό. Μα για ακόμη μία φορά θα επιμείνω πως «το σκοτάδι...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Spiros Makrigiannis

    Πολύ όμορφο κείμενο και πολύ κοντά στην σκέψη μου για τους δικούς μου πολυαγαπημένους γονείς που δεν είναι πια κοντά μου αλλά που δεν απουσίασαν ουσιαστικά ποτέ.

    Απάντηση
    • Βαγγέλης Ζιμετάκης

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια Σπύρο!

      Απάντηση
    • Βαγγέλης Ζιμετάκης

      Μάχη μου σε ευχαριστώ για όλα!!!!!!!!!

      Απάντηση
  2. Maria Bali

    Βαγγέλη μου, το κείμενό σου είναι βαθιά συγκλονιστικό! Πώς κατάφερες παιδί μου να βρεις τις λέξεις και να εξεικονίσεις τέτοιου μεγέθους συναισθήματα; Δεν έχω λόγια…..

    Απάντηση
    • Βαγγέλης Ζιμετάκης

      Εγώ δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου