Ψυχής αθανασία

12.11.2014

 

 

Σαν ένα όνειρο θα γυρνώ μες στα βράδια,

θα  ζωντανεύω την αυγή, θα βλέπω τον ήλιο,

θα πεθαίνω και θα γεννιέμαι κάθε φορά, κάθε στιγμή.

Ένας αέρας θα γίνομαι ζεστός, και η δύση πάντα

θα με βρίσκει να καρτερώ τη ζωή ξανά στο χάραμα,

μέχρι η ψυχή ν’ αδειάσει από ανάσες,

να γεράσει και να παρασυρθεί, σαν σκόνη στου πελάγους την ορμή.

Να λιώσει, να τελειώσει.

Θα ζω και θα υπάρχω κάθε φορά κάθε στιγμή,

αθάνατη θα είμαι.

Στην αγάπη, και στων ερώτων τα κύματα εγώ θ’ ανασαίνω,

θα ζωντανεύω προσμένοντας να νιώσω των κορμιών τη δίψα.

Τη δίψα για ζωή.

 

_

γράφει ο Κώστας Βελούτσος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου