Ψυχή, της Πέρσας Μαρμαρινού

11.04.2015

 

 

 

Στα γόνατα έπεσε η ψυχή και έμεινε μονάχη

σαν βότσαλο γυμνό σκαρί, κουρέλι βρεγμένο δάκρυ.

Στη λάσπη κύλησε φτωχή, της έριξαν τη πέτρα

μέσα σε ρούχο δανεικό το σκέπασαν τα δέντρα.

Και στου γκρεμού την άκρη εγώ, στο χείλος της αβύσσου

γίνομαι ίσκιος, αερικό και χάνομαι μαζί σου.

Σπουργίτι που έσπασε φτερά, στου ανέμου το σεργιάνι

και έμεινε μες την παγωνιά, σε βράδυ χωρίς φεγγάρι.

Κοιμάται απόψε στο σκαλί, στο κρύο, στο σκοτάδι

και κλαίει η νύχτα στη σιωπή, που έχασε πετράδι.

Μόνος πεθαίνει ο ουρανός και μόνος τραγουδάει

για να κρατήσει συντροφιά σε αυτόν που ξεψυχάει.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου