Όλα θα στα έδινα…

16.04.2016

pawn_kalaitzakis

Φωτογραφία - Επεξεργασία: Γιάννης Καλαϊτζάκης

 

Όλα θα στα έδινα…

…αν ετούτη η ζαριά έφερνε από την αρχή εκείνες τις εξάρες. Μα ήρθαν άλλες κι άλλες και με βρήκες στη μέση του μονοπατιού μου. Τρία βήματα και μπαίνω επιτέλους σε εκείνο το σπίτι που πάλευα τόσο καιρό να φτάσω. Ένα πιόνι είμαι και εγώ χρωματιστό. Μια μέρα με διάλεξαν. Να είμαι το μπλε για κάποιον παίκτη.

Με τις αξίες και τα όνειρά μου περπατώ. Τίμια προχωρώ στο δρόμο τούτο. Με τις κατραπακιές και τα πισωγυρίσματα. Ό,τι φέρει κάθε φορά το ζαράκι μου. Ταπεινά υπακούω σε δαύτο. Υπάρχουν βλέπεις και αυτοί οι κανόνες σε τούτο το παιχνίδι. Και αν θες να παίζεις πρέπει να τους ακολουθείς. Αλλιώς σε πετάνε απέξω. Στο περιθώριο τούτο αυτής της εξορίας δεν έζησα ποτέ. Αν και μερικές φορές έριχνα κλεφτές ματιές σε τούτους τους αποστάτες. Σαν επαναστάτες μου φαινόντουσαν.

Έτσι απόμεινα ένα πιόνι στο μπλε αυτής της ιστορίας. Να καρτερώ εκείνο το game over. Και να σου πω την αλήθεια το φοβάμαι πολύ. Ακόμα και αν στεφτώ νικητής αυτών των γύρων, μετά θα φυλαχτώ σε κάποιο κουτί. Στη χειρότερη περίπτωση, θα πρέπει να τα ζήσω πάλι όλα από την αρχή… ανάλογα με τις ορέξεις των παικτών.

Όλα θα στα έδινα…

Μα έφτασες πολύ αργά σε τούτο το παιχνίδι και δε θα σου φτάσει καμιά ζαριά για να με προλάβεις…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ax αυτές οι αλληγορίες σου Μάχη μου …Μα δεν το ξέρεις ότι είτε σαν πιόνι ζωντανό είτε σαν αυτό του παιχνιδιού η Μοίρα προδιαγεγραμμένη και προγραμματισμένη να αρχίζει και να ξαναρχίζει το παιχνίδι από την αρχή πάντα ελπίζοντας για το καλύτερο. Καλή σου μέρα κοριτσάκι μου

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Mιά τεράστια σκακιέρα.. .. πιόνια μαύρα και λευκά…
    Κάποιος όρθια τα στήνει…κάποιος χάμω τα πετά…
    Κάποιος ”ματ” θέλει να κάνει…κίνηση υπεροχής…
    ώσπου τέλος στην παρτίδα…βάνουν οι άρχοντες της γης…
    Ένας γύρος στο παιχνίδι… που κρατάει μια ζωή…
    νικητής ή ηττημένος…στο μηδέν …η απολαβή…
    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΑΧΗ ΜΟΥ!!! Να είσαι πάντα η νικήτρια…!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Ό,τι φέρει κάθε φορά το ζαράκι μου. Ταπεινά υπακούω σε δαύτο!!! Με κάλυψες πλήρως… τα είπες όλα!!! Την αγάπη μου σε όλους σας !!! Κι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!

    Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Τι κρίμα να μην μπορούν να συγχρονιστούν δυο ζωές…
    Ποιητικός ο λόγος σου Μάχη μου…

    Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανακη

    Λένα μου ναι έτσι είναι! Φιλιά πολλά!

    Απάντηση
  6. Μάχη Τζουγανακη

    Υπεροχα στιχάκια κυρία Χρυσουλα σκαρωσατε παλι!! Την καλησπέρα μου

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανακη

    Σοφια ναι ό,τι φέρει το ζαρακι παντα! Σε φιλώ! !

    Απάντηση
  8. Μάχη Τζουγανακη

    Πράγματι Έλενα. Ομως ετσι παει ο,τι φέρει η ζαριά του καθενός.

    Απάντηση
  9. Μάχη Τζουγανακη

    Σε ευχαριστώ Άννα μου. Φιλιά

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου