Όνειρο φθινοπωρινής νυκτός

1.11.2018

Ένα πρωί θέλω να μου χτυπήσουν το κουδούνι! Κι ας κοιμάμαι ακόμα. Κι ας με ξυπνήσουν. Παρόλο που κανονικά σιχαίνομαι να με σηκώνουν αιφνιδιαστικά από το κρεβάτι κι ακόμα περισσότερο σιχαίνομαι τις πρωινές πάσης φύσεως συναναστροφές πριν πιω τον καφέ μου, θέλω πολύ μια μέρα να μου χτυπήσουν το κουδούνι και σαν ανοίξω την πόρτα με μισόκλειστα μάτια κι ανακατεμένα μαλλιά να μου πουν: «Αυτό είναι για σένα», να μου δώσουν έναν σφραγισμένο φάκελο στο χέρι και πριν προλάβω να αρθρώσω λέξη να έχω στο χέρι τον φάκελο και ο διανομέας να έχει γίνει καπνός.   

Ύστερα θα έριχνα μια κλεφτή ματιά στον καθρέφτη να δω σε τι κατάσταση με είδε ο διανομέας και έγινε καπνός και θα καθόμουν χωρίς να βιάζομαι στο γραφείο μου κοιτάζοντας σαν ανόητη τον φάκελο! Στο μυαλό μου σίγουρα θα τριγύριζε η ιδέα να ετοιμάσω πρώτα τον καφέ μου και μετά να δω το περιεχόμενο του φακέλου, αλλά τελικά θα αποφάσιζα να τον ανοίξω να πάρω μια ιδέα για το τι επρόκειτο και αργότερα θα είχα τον χρόνο πίνοντας τον καφέ μου να δω με την ησυχία μου και τις υπόλοιπες λεπτομέρειες.

Ανοίγοντας τον φάκελο θα έπιανα στα χέρια μου ένα αεροπορικό εισιτήριο με το όνομά μου τυπωμένο πάνω σ’ αυτό και με προορισμό το Λονδίνο! Μέχρι να το συνειδητοποιήσω και να το επιβεβαιώσω κοιτάζοντας ξανά και ξανά το εισιτήριο με προσοχή, θα είχα ήδη ρουφήξει τον πρώτο μου καφέ και θα σκεφτόμουν να φτιάξω έναν δεύτερο. Μαζί με το εισιτήριο θα υπήρχε μία επιστολή που θα με ενημέρωνε πως δικαιούμαι διαμονή μιας εβδομάδας σε κεντρικό ξενοδοχείο του Λονδίνου, καθώς επίσης κι ένα αναλυτικό πρόγραμμα που θα περιλάμβανε προπληρωμένες επισκέψεις σε μουσεία και αξιοθέατα. Σίγουρα τότε θα περνούσε από το μυαλό μου αν ο μυστηριώδης αποστολέας του φακέλου φρόντισε να συμπεριλάβει στο πρόγραμμα των εξορμήσεών μου και το μουσείο της Madame Tussaud με τα κέρινα ομοιώματα που τόσο το ’χω καημό να επισκεφτώ! Εν τω μεταξύ, το μάτι μου θα είχε ήδη πιάσει το London Eye στη λίστα των προβλεπόμενων επισκέψεων και δεν θα είχα έγνοια γι’ αυτό. Τη θέα του Τάμεση ψηλά από τον τροχό την είχα στο τσεπάκι! 

Μπορεί τα μάτια μου να είχαν ανοίξει τότε για τα καλά και ο εγκέφαλος να λειτουργούσε πλέον σε εγρήγορση, κάτι που βέβαια δε μου συμβαίνει συνήθως τις πρωινές ώρες, αλλά θα ήταν έτσι κι αλλιώς η ώρα πλέον για έναν δεύτερο καφέ. Καθώς θα έπινα τον δεύτερο καφέ μου θα μπορούσα να ρίχνω χαλαρές ματιές στον σύντομο τουριστικό οδηγό της πόλης του Λονδίνου που θα έβρισκα επίσης στον φάκελο. Κι αν το πρόγραμμα του ταξιδιού δεν συμπεριελάμβανε ένα tour με open-top διώροφο λεωφορείο που δεν θέλω να το σκέφτομαι, (Θεέ μου, τι παράλειψη θα ήταν αυτή εκ μέρους του αποστολέα!) ε, δε βαριέσαι! Θα το κανόνιζα μόνη μου… Αχ! Φθινόπωρο στο Λονδίνο! Λονδίνο σου ’ρχομαι!    

Και τώρα σκέφτομαι να πάω για ύπνο. Η ώρα έχει πάει δύο και σαράντα προ μεσημβρίας με τις ονειροπολήσεις και αύριο το πρωί δε θα έχω σηκωμό από το κρεβάτι. Όχι τίποτα άλλο, αλλά ποιος ξέρει… Ίσως μου χτυπήσουν το κουδούνι νωρίς-νωρίς και δεν το ακούσω… 

_

γράφει η Ελένη Δεληβοριά

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Βροντή

Βροντή

Αθήνα Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος. Αεροδρόμιο Μακεδονία «Σας μιλάει ο κυβερνήτης από το πιλοτήριο του αεροσκάφους. Αυτή είναι μια πτήση μη καπνιστών. Θερμοκρασία εδάφους...

Σκοτεινή εγγύτητα

Σκοτεινή εγγύτητα

Περπατούσε στο δρόμο σκυφτός, καταβεβλημένος. Ήταν απόγευμα και πριν από λίγη ώρα είχε βγει από το εξαώροφο κτίριο που στεγάζονταν τα γραφεία της εταιρείας που δούλευε. Στο κεφάλι του συνωστίζονταν σκέψεις βαριές, ετερόκλητες, που όλες τους συνηγορούσαν σε μια...

Ο προφήτης

Ο προφήτης

Τράβηξε το κάρο και το ζεύτηκε. Και έφερε και μια και δυο γυροβολιές και πόσες άλλες έφερε μέσα στο κύλισμα των χρόνων. Και έκαμε τον κόσμο του κατά πως τον ήθελε. Και με το βλέμμα έψαχνε να βρει, έβρισκε μονάχα τον εαυτό του.  Κάποτε κουράστηκε και τότε είδε.  Είδε...

Αχρείαστοι ήρωες

Αχρείαστοι ήρωες

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πάλι ξύπνησα μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου κι είναι ακόμα νύχτα νομίζω. Την αγαπάω τη μαμά μου πολύ αλλά τις τελευταίες μέρες που φύγαμε από το σπίτι και είμαστε σ’ αυτό το υπόγειο δε με αφήνει να κοιμηθώ καλά το βράδυ. Όλο με...

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Δεκαοκτώ μήνες

Δεκαοκτώ μήνες

Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την Άννα, που είναι μαζί από το πρώτο έτος της νομικής. Όλοι αυτοί ήταν...

Τζέπε και Αζόρ

Τζέπε και Αζόρ

Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε φορά που μας έβλεπε κουνούσε χαρούμενα την ουρά του, μιας και μας...

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Η βαλίτσα και το αλεξικέραυνο

Ούτε οι κατασκοπίες μού αρέσουν – χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές όσο και ψυχικές για ένα τέτοιο μπλέξιμο- ούτε μυστήρια και οι ίντριγκες, τα μαχαιροβγάλματα και τα τρομοκρατικά κτυπήματα πίσω από κατεβασμένες κουκούλες και οδοφράγματα από...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου