Το ποίημα του Ευγένιου Γκόμρινγκερ που κοσμεί εδώ και λίγα χρόνια την πρόσοψη της ανώτατης σχολής Αλίς Σάλομον (Alice Salomon Hochschule) στο Βερολίνο.γράφει:

«λεωφόροι
λεωφόροι και άνθη
άνθη
άνθη και γυναίκες
λεωφόροι
λεωφόροι και γυναίκες
λεωφόροι και άνθη και γυναίκες και
ένας θαυμαστής»

Η συλλογιστική μέρους των φοιτητών είναι πως το πρόβλημα δεν είναι ούτε οι λεωφόροι ούτε τα άνθη ούτε οι γυναίκες αλλά ο θαυμαστής! Επειδή είναι ο μόνος που έχει ενεργητικό ρόλο στο ποίημα και βεβαίως… θαυμάζει τις γυναίκες! Κι επειδή, κατά τη γνώμη τους, οι γυναίκες εξισώνονται με τις λεωφόρους και τα άνθη. Έτσι, αυτομάτως το ποίημα είναι σεξιστικό. Από την άλλη μεριά, ο αντίλογος λέει πως δεν μπορεί να είναι σεξιστικό ένα έργο λόγου από τη στιγμή που λείπει από μέσα του το “εγώ”, το πρώτο πρόσωπο δηλαδή.

Οι πρώτοι, θέλουν να σβηστεί το ποίημα από τον τοίχο του πανεπιστημίου, οι δεύτεροι όχι.

Είναι τελικά το ποίημα σεξιστικό ή όχι; Κι αν σβηστεί από τον τοίχο είναι λογοκρισία ή όχι;

Η γνώμη σας είναι θεμιτή!

Διαβάστε περισσότερα για το ζήτημα αυτό εδώ.