Αδιέξοδο

Αδιέξοδο

sad_girl_window

Στραβό καλούπι μ’ έφτιαξε κι εγώ το πελεκώ
Από ποιο άχτι ολύμπιο να είναι καμωμένο…
Με εμπρησμό ψυχόρμητο, ψυχαναγκαστικό
Εμένα το πρεπούμενο δεν είν’ μοιρογραμμένο

Μου δώσανε τα άτυχα να πω εργολαβία
Μου είπαν να βουβαίνομαι εν όψη των θεών
και να σφυρηλατώ σε πέτρες δυστυχία
να γίνουν θυμητάρι του σφάλματος ημών

Πού ανήκω και πού εναντιώνομαι;
Όλοι φορούν προσωπεία ντροπής
Γύρισε ο φόβος μου κι εγώ κορδόνομαι
Αχ, αδυναμία μου, να μη φανείς

Μου κρέμασαν όνομα και τα καθέκαστα
μου κρύψαν οπές να μην τις δω
μα απ’ αυτές απατηλά μα αξιέραστα
τον εαυτό μου σιγά σιγά βαραθρώ

-

γράφει η Δώρα Μακρή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

1 σχόλιο

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Αναζήτηση της ψυχής μέσα από ένα ποίημα…Μακάρι να τη βρούμε ανέπαφη την ψυχή μας από τα παντοειδή ξενόφερτα αρπαχτικά,,,,ΜΑΚΑΡΙ!???

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος