Σαν βρέξει
δε θα βλέπεις τα δάκρυά μου.
Σαν βρέξει
δε θα με δεις που θα σκορπάω
στάχτη το κορμί μου
στην αγκαλιά τής θάλασσας.
Σαν έρθει η καταιγίδα
μη σταθείς να σκεφτείς
ποια ήμουν και τι ήμουν για σένα.
Τρέξε μακριά απ’ τη φωτιά τού ουρανού μου
σ’ ένα απάγκιο στάσου κι εγώ
θα έρχομαι κοντά σου κάθε καλοκαίρι
σταγόνα μικρή στην παλάμη σου,
βροχή σιγανή απ’ αλλοτινή εποχή.
Μέσα στα κύματα τότε
τα χέρια σου θ’ αγγίξουν τη σιωπή μου
μέσα απ’ το βυθό τής αγάπης μου
γοργόνες θα σου φέρουν το φιλί μου.
_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη
Δε μπορούσε να ξεκινήσει πιο όμορφα η εβδομάδα, παρά διαβάζοντας αυτούς τους υπέροχους στίχους. Να είσαι καλά, Άννα.
Με συγκινείς Βάσω …… να είσαι καλά την καλημέρα μου!
Άννα μου με άγγιξε βαθιά!!! Εικόνες παραστατικές γεμάτες μελωδίες, λυρισμό και χρώματα! Μπράβο!!
Ελένη μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ!
‘ANNA πόσο μού αρέσεις όταν γίνεσαι ερωτική .Σου πάει ο έρωτας πιο πολύ από την οργή, από το θυμό.
Τρυφερό σαν το φιλί που θα φέρουν οι γοργόνες…σαν τη βροχή από αλλοτινή εποχή…Να είσαι πάντα καλά Άννα μου και να μας ταξιδεύεις!!!!!!!!Την αγάπη μου.
Είναι όμορφο το συνταξιδεμα μας Σοφία μου..Την καλημέρα μου!!!
Ωραία η προτροπή σου Λένα μου.. μου αρέσει! Καλό σου βράδυ!!
Υπέροχο, τρυφερό αισιόδοξο. Την καλημέρα μου Άννα!
Χριστίνα μου να είσαι καλά σε ευχαριστώ!!Καλή σου μέρα!!