21.04.2016

Γαλήνη άφθαρτη

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

anna_roumelioti_galini

Φωτογραφία: Άννα Ρουμελιώτη

Τα χαράματα τακτοποιώ τις ευχές μου

και λίγο πριν βγει ο ήλιος

αρχίζω και πλάθω μικρά παραμύθια.

Χτυπούν οι καρδιές στα στήθια

του ονείρου νέα φύτρα γεννιέται

σαν βγαίνει ο ήλιος

και σαν ανθίζει η γη.

Των εποχών τη μήτρα

πως την γλυκαίνουν

τα λουλούδια της αγάπης

και ο άνεμος μέσα από τα σύννεφα

πνοή χιλιοτραγουδισμένη,

που χαϊδεύει την ψυχή.

Φτιάχνει ο νους πολύχρωμες εικόνες

μέσα στου ορίζοντα την αγκαλιά

και μες στη δίνη της ζωής

δέστε αδέρφια μου άνθρωποι

το όνειρο και το τραγούδι

πιασμένα απ’ το χέρι

αέναα πως χορεύουν.

Μέρα και νύχτα

το όνειρο και το τραγούδι

γαλήνη άφθαρτη της μουσικής.

 

_

γράφει η ‘Αννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Οι κόσμοι

Οι κόσμοι

Λέμε Δεν ξέρω πώς έφτασα Στους συνειρμούς αυτούς Ενσωματώθηκα στους χρόνους τους; Ε; Άγγιξα το μένος ή τη θαλπωρή τους; Ε;   Οι δρόμοι Με τα αυτοκίνητα Και τους πεζούς Μετασχηματισμός είναι; Ε; Ναι.   Και οι θάλασσες Με τα βότσαλα Και τα βουνά Με τα δέντρα Τι είναι;...

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ”…ΤΟ ΌΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΎΔΙ πιασμένα από το χέρι αέναα χορεύουν …”
    Ακριβώς έτσι όπως το λες . Κανένα από τα δυο δεν ζει χωρίς τη συντροφιά του άλλου.
    Όπως πάντα υπέροχη και σε προτιμώ έτσι αισιόδοξη και ερωτική!!!!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Υπέροχο το ποίημα, υπέροχη και η φωτογραφία! Μπράβο Άννα!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Πόσο όμορφα…πόσο τρυφερά δοσμένη η εικόνα της αγάπης μέσα από την ψυχή και τις λέξεις σου!!! Μπράβο Άννα μου.. Σου στέλνω την αγάπη μου αντλώντας θετική ενέργεια από το ποίημά σου!!!

    Απάντηση
  4. Αννα Ρουμελιωτη

    Μου δινουν μεγαλη χαρα τα λογια σου Σοφια μου!Σε ευχαριστω πολυ!!

    Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ”Φτιάχνει ο νους πολύχρωμες εικόνες

    μέσα στου ορίζοντα την αγκαλιά…”

    Κι έφτιαξες τόσες εικόνες ΆΝΝΑ μας! ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  6. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ τρυφερό το ποίημά σου και η φωτογραφία υπέροχη!

    Μπράβο Άννα μου! Καλό σου βράδυ!

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    Αννα μου όμορφη αυτή η γαλήνη…έχεις πλέξει τρυφερά τις λέξεις …και έχεις γεμίσει ομορφιά το ηλεκτρονικό χαρτί…μπράβο σου… Καλό Σαββατοκυριακο

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *