«…γράφω από εσωτερική ανάγκη και μόνο, χωρίς συγκεκριμένο στόχο ή κάποιο -οποιοδήποτε- κέρδος» – Χριστίνα Παπαβασιλείου

«…γράφω από εσωτερική ανάγκη και μόνο, χωρίς συγκεκριμένο στόχο ή κάποιο -οποιοδήποτε- κέρδος» – Χριστίνα Παπαβασιλείου

Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος)

Φιλοξενούμενη σήμερα της λογοτεχνικής δράσης «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία»  είναι η λογοτέχνης Χριστίνα Παπαβασιλείου, την οποία και ευχαριστώ για την εξομολογητική της συνέντευξη!

Ας την γνωρίσουμε λοιπόν καλύτερα μές απο το βιογραφικό της:

 

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ  – ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Θαρρώ πως το μικρόβιο της συγγραφής υπήρχε μέσα μου από πάντα, από την γέννηση μου. Από μικρή ήμουν βιβλιόπαιδο, αγαπούσα τα όμορφα βιβλία και τις περίεργες λέξεις τους. Στην πορεία μεγάλωσα, άρχισα να πλέκω τις δικές μου ιστορίες. Τότε ένας διαγωνισμός ποίησης στάθηκε η αφετηρία να πιάσω ενεργά χαρτί και μολύβι. Έπειτα, βέβαια, υπήρξαν και άλλοι, όπως και διάφορα σεμινάρια δημιουργικής γραφής που πήρα μέρος. Η συγγραφή για μένα είναι τρόπος έκφρασης, είναι δύναμη, είναι πάθος!

 

Ερωτηματολόγιο για Συγγραφείς και Ποιητές

Γιατί γράφεις;
Γράφω από εσωτερική ανάγκη και μόνο, χωρίς συγκεκριμένο στόχο ή κάποιο -οποιοδήποτε- κέρδος. Για μένα το να πιάνω στα χέρια μου χαρτί και μολύβι για να γράψω είναι ένας διαφορετικός τρόπος να ξεσπάω, να μετατρέπω συναισθήματα σε λέξεις.

Τι είναι για εσένα οι αναγνώστες; Πελάτες, κριτές ή συμβουλάτορες;
Οι αναγνώστες είναι όλα αυτά μαζί και ταυτόχρονα τίποτα απ’ όλα αυτά. Προσωπικά, θα τους χαρακτήριζα ως “ανθρώπους των λέξεων” διότι για να φθάσει κάποιος στο σημείο να επισκεφθεί ένα βιβλιοπωλείο και να αγοράσει ένα οποιοδήποτε βιβλίο, ακόμη  και κάτι που ίσως δεν του αρέσει, σημαίνει πως τον απασχολεί το βιβλίο έστω και ως μέσο για να περνάει ευχάριστα τον χρόνο του.

Η  καλύτερη και η χειρότερη κριτική που άκουσες για το έργο σου;

Εντάξει, μπορώ να πω με βεβαιότητα  ότι αυτή η ερώτηση με έκανε να γυρίσω πίσω σε παλιές αναμνήσεις! Η  καλύτερη κριτική που έχω ακούσει ήταν στις αρχές, τότε που πρωτοασχολήθηκα με τη συγγραφή, όταν μια φίλη δικηγόρος μου είχε πει: “ Ρε κοριτσάκι μου είσαι σίγουρα μόνο δεκαπέντε χρονών; Άλλοι ασχολούνται χρόνια για να καταφέρουν να γράψουν έτσι! ” και μία ακόμη πιο πρόσφατη αλλά από ένα εξίσου αγαπημένο άτομο: “ Μικρή μου έχεις πένα! Συνέχισε να γράφεις, πέτα ψηλά!”.
Η χειρότερη κριτική που έχω ακούσει ήταν ταυτόχρονα αυτή που με έκανε να γελάσω περισσότερο! Πριν από λίγες βδομάδες, είχε δημοσιευθεί ένα από τα κείμενα μου στο διαδίκτυο. Κάποια στιγμή το έστειλα σε ένα στενό φίλο για να μου πει την γνώμη του. Με άφησε άφωνη όταν μου είπε χαρακτηριστικά: “Αμάν ρε Χριστίνα! Δηλαδή δεν προσέχεις καθόλου όταν γράφεις; Τι είναι αυτά; ΤΑ μουσική; Γίνεται; Δεν γίνεται και ας το θέλεις. Σοβαρέψου λίγο! ”. Τότε ήταν που συνειδητοποίησα πως στο κείμενο υπήρχε ένα μικρό λάθος από βιασύνη.

Τι εικόνα πιστεύεις πως έχουν για εσένα οι αναγνώστες; Ισχύει;
Χμμ… Πιθανότατα οι αναγνώστες μου με θεωρούν μια τρελή ρομαντική που απλώς γράφει. Βέβαια δεν μπορώ να γνωρίζω σίγουρα αν κάτι τέτοιο ισχύει αλλά θεωρώ πως σε γενικές γραμμές η γνώμη τους είναι καλή.

Ποια λογοτεχνική ερώτηση μισείς να σου κάνουν και γιατί;
Μισώ την συνηθισμένη ερώτηση: “Τι θέλει να πει ο ποιητής; ”. Κάθε ποιητής η συγγραφέας γράφει σύμφωνα με τα δικά του βιώματα, τις δικές του αντιλήψεις, τις δικές του ανάγκες.  Αντίστοιχα, κάθε αναγνώστης αντιλαμβάνεται διαφορετικά ένα ποίημα η κείμενο. Σίγουρα, το γενικό θέμα είναι ίδιο σε όλους τους αναγνώστες, αλλά το πως θα ερμηνεύσει κάποιος τις λεπτομέρειες αφορά μόνο τον ίδιο.

Επίσης, δεν αντέχω ερωτήσεις του τύπου: “Δηλαδή τώρα εσύ νομίζεις πως είσαι συγγραφέας; Τι περιμένεις να γίνεις σαν την κα…(το όνομα κάποιας ιδιαίτερα γνωστής συγγραφέως) ” Η απάντηση είναι όχι. Φυσικά και όλοι μπορεί να έχουμε κάποιον/α ως είδωλο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πιστεύουμε ότι γράφοντας γινόμαστε ίδιοι και ισάξιοι του/της.

Με άριστα το 10, πού κατατάσσεις την συγγραφική σου ικανότητα και γιατί;
Μα φυσικά στο 11! Όχι, όχι εντάξει. Νομίζω ότι βρίσκομαι κάπου ανάμεσα στο 6 με 7 εξαιτίας της ηλικίας μου αλλά και επειδή θεωρώ πως έχω ακόμη πολλά να μάθω. Ποιος ξέρει, ίσως μια μέρα φτάσω το 10, έχω χρόνια μπροστά μου!

Πιστεύεις πως οι περισσότεροι ομότεχνοί σου γράφουν από εσωτερική ανάγκη ή επιδιώκουν αποκλειστικά το χρήμα και την δόξα;
Όλα είναι στο παιχνίδι! Ένα μεγάλο ποσοστό σίγουρα γράφουν και εκείνοι από εσωτερική ανάγκη όμως δεν θα μπορούσαν να λείπουν και άτομα που έχουν παρασυρθεί από το χρήμα και την δόξα.

Ανέφερε τρείς χαρακτηρισμούς για τον εαυτό σου για τους οποίους είσαι υπερήφανος/η και άλλους τρείς για τους οποίους όχι.
Είμαι άτομο κοινωνικό, σχεδόν πάντα καλοπροαίρετη και αισθηματίας, αν και αυτό δεν ξέρω κατά πόσο εντάσσεται στα θετικά. Βασικό αρνητικό στοιχείο του χαρακτήρα μου είναι ότι είμαι αγχώδης, πολύ αγχώδης σε σημείο που γίνομαι και γκρινιάρα. Επίσης, λίγο ζηλιάρα – σε αισθηματικό τομέα μόνο – αλλά όχι πολύ, όσο και οι γάτες!

Ο χειρότερος εφιάλτης που φοβάσαι για την καριέρα σου και το ομορφότερο όνειρό που σου έχει πραγματοποιηθεί ή προσδοκάς να συμβεί στο μέλλον;
Προσδοκώ στο μέλλον να γίνω φιλόλογος και να καταφέρω να εκδώσω κι εγώ ένα δικό μου βιβλίο. Χειρότερος εφιάλτης μου το να καταλήξω και ‘γω μια πτυχιούχος άνεργη.

…και η ώρα σου να ανταποδώσεις την…. ιερή εξέταση που πέρασες από αυτή την ανακριτική συνέντευξη! Κάνε μια δική σου, λογοτεχνική ερώτηση-ταμπού για κάτι που θα ήθελες να μάθεις για τον δημιουργό αυτού του ερωτηματολογίου!

Θα διαφωνήσω! Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία για εμένα αυτή η συνέντευξη και χαίρομαι που μου δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχω.

 Το ερώτημα που θα θέσω είναι το εξής: Συλλέγοντας όλα αυτά τα ερωτηματολόγια-συνεντεύξεις και μέσα από όλη σας την εμπειρία στο βιβλίο.net υπήρξαν φορές που να θελήσατε να γνωρίσετε προσωπικά κάποιον από τους συμμετέχοντες;

Θεόφιλος Γιαννόπουλος: Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ Χριστίνα, τόσο για τα καλά σου λόγια όσο και για την πρωτότυπη ερώτηση σου! Βιώνοντας την λογοτεχνία και από τις δύο όψεις, κι ως δημιουργός (γράφοντας ποίηση, μυθιστορήματα και διηγήματα) μα και ως αναγνώστης, ομιλητής παρουσιάσεων βιβλίων και αρθρογράφος, νιώθω σα να εκπληρώνω καθημερινά το όνειρό μου: Κάθε μου στιγμή να είναι γεμάτη από την λογοτεχνία που τόσο αγαπώ!

Ως φυσικό και επόμενο είναι να έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους των οποίων οι γραφές με ωθούν να θέλω να τους ευχαριστήσω και να τους δείξω το σεβασμό μου για το έργο τους.

Γιατί θεωρώ πως η μεγαλύτερη ευχαρίστηση του λογοτέχνη είναι όταν νιώθει πως το δημιούργημά του αγγίζει πραγματικά τις καρδιές των συνανθρώπων του…

Αν είσαι συγγραφέας, ποιητής, αναγνώστης ή κριτικός βιβλίων, τότε σε καλούμε σε μια προσωπική λογοτεχνική συνέντευξη-ταμπού στην στήλη ”Θάλασσα ιδεών”!

Για να σας αποσταλεί  το ερωτηματολόγιο  επικοινωνείτε μαζί μου στο προφίλ www.facebook.com/giannopoulos.theofilos ή στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο theofilosbook@yahoo.gr με τίτλο  θέματος: «Μιλάμε για τη λογοτεχνία» συμπληρώνοντας την λέξη «Συγγραφέας», «Ποιητής» , «Αναγνώστης» ή «Κριτικός βιβλίων», ανάλογα με την ιδιότητά σας.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την συμμετοχή.

Ελάτε να βάλουμε όλοι μας από ένα λιθαράκι ώστε ο λογοτεχνικός κόσμος να γίνει ακόμη ομορφότερος!

Με όλη μου τη θετική ενέργεια

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

 

 

Κράτα το

Επιμέλεια κειμένου

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

...έκανα την πρώτη μου εξομολόγηση στο χαρτί στα 12 μου χρόνια. Αφορμή στάθηκε μια δραματοποιημένη αναπαράσταση στο ραδιόφωνο από το βιβλίο του Καββαδία, η “Βάρδια”. Στη διάρκεια των σπουδών μου στην Καβάλα ως φοιτητής του Τ.Ε.Ι. Λογιστικής, ακολούθησαν το 1999 και το 2001 τρεις αυτόεκδώσεις βιβλίων μου, με τους τίτλους «Πρώτα Βήματα», «Κρυψώνες ονείρων» και «Παράξενες νύχτες». Το περιεχόμενο τους ήταν πάντα αυτοτελείς ιστορίες και ποιήματα. Έκτοτε έργα μου συμμετέχουν σε ανθολογίες διηγημάτων και ποίησης, ενώ κατά καιρούς έχουν διακριθεί και σε πανελλήνιους, διεθνείς και παγκόσμιους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Επίσης, δραστηριοποιούμαι ως ομιλητής σε παρουσιάσεις βιβλίων καθώς και ως αρθρογράφος σε λογοτεχνικές ιστοσελίδες Τέλος, είμαι συγγραφέας των Εκδόσεων ΕΞΗ και εντός του 2016 αναμένεται η πανελλαδική κυκλοφορία του πρώτου μυθιστορήματός μου

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος