τοβιβλίο.net υποδέχεται την Ιωάννα Πορτοκάλη που με τις μικρές αλλά πολύ όμορφες ιστορίες της  βάζει τους αναγνώστες σε σκέψεις! Αυτή τη φορά με το “Ζάχαρη κι αλάτι…” ζωντανεύει με φόντο τη θάλασσα μια ιστορία όχι σπάνια που συνήθως προκαλεί πόνο αλλά ενίοτε και ανακούφιση!

–

Ζάχαρη και αλάτι…

– Έλα παιδάκι μου που σου λέω!

– Σιγά καλέ. Θα μου ξηλώσεις το μανίκι!

– Έλα που σου λέω. Μην κοντοστέκεσαι! Του είπε και τον παρέσυρε μαζί της μέσα στο ζαχαροπλαστείο.

– Γεια σας. Δυο κυπελλάκια παγωτό θα θέλαμε. Το ένα να έχει μια μπάλα κρέμα και μια σοκολάτα και το άλλο μια μπάλα φράουλα και μια σοκολάτα.

Γύρισε και τον κοίταξε με ένα χαμόγελο ανυπομονησίας ζωγραφισμένο στα χείλη της. Εκείνος ανέκφραστος κοιτούσε τη βιτρίνα με τα παγωτά. Πήραν τα παγωτά και βγαίνοντας από το μαγαζί του είπε: – Έλα. Πάμε από εδώ.

Περπάτησαν μέχρι τον παραλιακό δρόμο αμίλητοι. Βρήκαν ένα παγκάκι πάνω στην άμμο και έκατσαν. Ο ήλιος κατακόκκινος ετοιμαζόταν για κατάδυση και καθώς ακουμπούσε τη θάλασσα, το χρώμα του διαλυόταν στο νερό.

– Πω πω! Κοίτα ηλιοβασίλεμα! Δεν είναι υπέροχο;

– Ναι… Χωρίς να δώσει σημασία σε αυτό το «ναι», άρχισε να του λέει όλα τα όνειρα και τα σχέδια που έχει κάνει για την κοινή τους ζωή. Ξεκίνησε λέγοντας για το σπίτι που τους περίμενε να στεγάσουν τη δική τους οικογένεια. Άνοιξε την τσάντα της και έβγαλε ένα χαρτί. Είχε σχεδιάσει μια κάτοψη του σπιτιού και είχε σημειώσει όλες τις αλλαγές που εκείνη πίστευε ότι θα το έκαναν πιο λειτουργικό και άνετο.

Εκείνος χωρίς να ρίξει μια ματιά στο σχέδιο της είπε:

– Τελείωνε με το παγωτό σου. Θα λιώσει.

Εκείνη έμεινε με το στόμα ανοιχτό.

– Αυτό έχεις να πεις μόνο; του είπε.

– Θέλω να χωρίσουμε, είπε και αφού έφαγε και τα τελευταία ίχνη από το παγωτό του, ακούμπησε δίπλα το κυπελλάκι, σηκώθηκε και έφυγε.

Ένα μελτεμάκι φύσηξε ξαφνικά, της πήρε το σχέδιο από τα χέρια και αφού το χόρεψε ψηλά στον ουρανό, το ακούμπησε μαλακά στη θάλασσα. Έμεινε ακίνητη να παρακολουθεί τη πορεία του σχεδίου της στα κύματα. Μόνο το κυπελλάκι με το μισολειωμένο παγωτό απέμεινε να αναμιγνύεται με τα καυτά της δάκρυα. Ζάχαρη και αλάτι…

–

Η Ιωάννα Πορτοκάλη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975 όπου κατοικεί και κατάγεται από την Αμοργό. Είναι απόφοιτη λυκείου και εργάζεται σε ασφαλιστικό πρακτορείο. Από μικρή ασχολείται με παραδοσιακούς χορούς, λατρεύει το διάβασμα και τα ταξίδια και επειδή θεωρεί ότι το μυαλό της είναι ανήσυχο πιάνει χαρτί και στυλό και γράφει ιστορίες.