Αρχική › Δημιουργοί › Π › Ιωάννα Πορτοκάλη
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Όπως κάθε πρωί, έτσι και σήμερα, πριν πάω στη δουλειά πήγα στο αγαπημένο μου καφέ για να αγοράσω τον καφέ μου. - Καλημέρα σας. Ένα freddo cappuccino γλυκό με extra εβαπορέ θα ήθελα. Πλήρωσα και περίμενα να ετοιμαστεί. Έβγαλα το κινητό από την τσάντα και άρχισα να σερφάρω έτσι για να μάθω τι γίνεται στον κόσμο. - Καλημέρα σας.…
Διαβάστε →Στάθηκα κάτω από την τέντα. Ο ουρανός ντυμένος με μαύρα σύννεφα που εγκυμονούσαν. Κοίταζα ψηλά και σκεφτόμουν ότι όπου να 'ναι θα αρχίσουν οι πόνοι. Σε περίμενα. Αργούσες. Δεξιά και αριστερά έριχνα…
Περπατούσε στο λιμάνι με το βλέμμα χαμένο. Κρατούσε ένα μπουκάλι μπύρας που καθώς το κουνούσε πέρα δώθε στο ρυθμό του βήματός του, το υγρό άφριζε και ανέβαινε και χυνόταν από το στόμιο στα δάχτυλά…
Καθώς πίνω το καφεδάκι μου το μυαλό μου, έτσι απροσδόκητα, έτρεξε πίσω και έφτασε σε ένα αγαπημένο κομμάτι του παρελθόντος μου. Σε εκείνη τη περίοδο που ο μπαμπάς μου τα απογεύματα διατηρούσε ένα…
Μια φορά και έναν καιρό, στο χωριό του Αη Βασίλη που βρίσκεται μέσα στη μέση του πουθενά στον Βόρειο Πόλο, γεννήθηκε μέσα σε ένα στάβλο ένα ελαφάκι. Γύρω από τη μαμά ελαφίνα που πονούσε πολύ είχαν…
?Κοίτα πόσος κόσμος μαζεύτηκε. Όσο τους βλέπω αγχώνομαι περισσότερο» σκέφτηκα καθώς κοίταζα πίσω από την κουρτίνα. Τα χέρια μου ίδρωναν, η καρδιά μου χτυπούσε σε ξέφρενους ρυθμούς. Άκουγα τις φωνές…
τοβιβλίο.net υποδέχεται φιλοξενεί μια ακόμα από τις σύντομες αλλά πολύ ζωντανές και παραστατικές ιστορίες της Ιωάννας Πορτοκάλη. Αυτή τη φορά ο τίτλος τα λέει όλα...
τοβιβλίο.net υποδέχεται την Ιωάννα Πορτοκάλη που με τις μικρές αλλά πολύ όμορφες ιστορίες της βάζει τους αναγνώστες σε σκέψεις! Αυτή τη φορά με το "Ζάχαρη κι αλάτι..." ζωντανεύει με φόντο τη θάλασσα…
Σκέφτομαι τη στιγμή που ξυπνάω. Ανοίγω τα μάτια και το μόνο που ξέρω είναι τι έζησα τις προηγούμενες ώρες, μέρες, εβδομάδες κτλ. Η μέρα μου ξεκινάει και δέχομαι διαρκώς επιρροές, μηνύματα, προβλήματα…
Η χθεσινή μέρα ήταν τόσο καυτή που νόμιζα ότι θα λιώσω σαν παγωτό στα πεζοδρόμια. Οι υποχρεώσεις και τα πρέπει με κυνηγούσαν από το πρωί και εγώ βρισκόμουν στην ένταση και τον πανικό της…
