Τη μάθαμε μας έμαθε
Φαρμάκια μας ποτίζει
Μα άλλους πάλι ανέγγιχτους
Έτσι μας ορίζει.

Σε δόσεις τη λαμβάνουμε
Μέσα από τις χάρες
Που τις μοιράζει απλόχερα
Μα δίνει και αντάρες

Βαθμού υπερθετικού
Που ’τυχε να γνωρίσουν
Άτομα ειλικρινή
Μα επιρρεπή να ατυχήσουν

Σ’ αυτής της δόξας που ’τυχε
Να στήσει να εδραιώσει
Θεμέλια υπεκφυγής
Βρήκε να καταδώσει

Σαθρά μα κι ανυποστήρικτα
Δωθήκανε συνάμα
Διαταγών αδίκημα
Λαμβάνοντας το γράμμα

Νόμου που θα ’πρεπε
Να τον ακολουθήσουν
Επιταγές συστήνονται
Ευνοϊκώς να αποδείξουν

Στην απεραντοσύνη της
Τη μέγα τιμημένη
Στο αποτελείωμα
Δε θα ’ναι ξεχασμένη

Ζωή που εμοιράστηκε
Μα δε δόθηκε εξ ολοκλήρου
Πρωταγωνιστές συστήθηκαν
Ενός φευγαλέου ονείρου

Δε στάθηκαν δε θέλησαν
Να ζουν με εντυπώσεις
Μονάχα εμοιράστηκαν
Ζωή απλή σε δόσεις

Που τα ζόρια παίρνουνε
Κοιτούν και απορροφούνε
Σκλάβους ζητιάνους κάνουνε
Τους κυρίαρχους να απολογούνται

Μονοπώλιο κραυγών
Σιωπούν και εκδικούνται.

–

γράφει η Άννα Ζανιδάκη