Μετά το συγγραφικό της ντεμπούτο με το Καλό μου παιδί, η Romy Hausmann επιστρέφει από τις εκδόσεις Μεταίχμιο με ένα ακόμα ψυχολογικό θρίλερ στο ύφος που ξέρει να χειρίζεται καλά, το Η Μάρτα κοιμάται.

Πριν αρκετά χρόνια, η δεκαπεντάχρονη Νάντια Κούλκα καταδικάστηκε για ένα ειδεχθές έγκλημα και πέρασε αρκετά χρόνια στη φυλακή. Σήμερα, προσπαθεί να ξανασταθεί στα πόδια της και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, ενώ εξακολουθεί να κουβαλά στην ψυχή της τους εφιάλτες του παρελθόντος. Την επίπλαστη ηρεμία της θα διαταράξει το τηλεφώνημα μιας γυναίκας που η Νάντια θεωρούσε κάποτε ως τη μοναδική της φίλη και που είναι πλέον παντρεμένη με το αφεντικό της. Όταν λοιπόν η Λάουρα την καλεί και της λέει πως σκότωσε τον εραστή της ενώ καβγάδιζαν και ζητά τη βοήθειά της, παρ’ όλους τους ενδοιασμούς της σπεύδει να τη βοηθήσει. Οι δυο τους αποφασίζουν να εξαφανίσουν το πτώμα του και αποφασίζουν να το πάνε στο απομονωμένο σπίτι της γιαγιάς της Λάουρα, μέσα στο δάσος, κι εκεί να το ξεφορτωθούν.

Αυτό που δεν γνωρίζει η Νάντια είναι πως μόλις έχει μπλεχτεί άθελά της σε ένα μακιαβελικό, καλά οργανωμένο σχέδιο, του οποίου ο «εγκέφαλος» έχει βρει στο πρόσωπό της το ιδανικό θύμα-δόλωμα. Γιατί κανείς δεν θα παραξενευτεί μαθαίνοντας πως ένα άτομο σαν εκείνη, με ψυχολογική αστάθεια και ένα στιγματισμένο παρελθόν ως δολοφόνος, σκότωσε ξανά. Η Νάντια θα έρθει αντιμέτωπη με τον τρόμο, τα πιο βαθιά της σκοτάδια και την απόλυτη τρέλα, αλλά και έναν παρανοϊκό μα έξυπνο νου, που έχει υφάνει το ιδανικό σχέδιο για να καταφέρει να την παγιδεύσει. Τώρα, θα πρέπει να βρει το ψυχικό σθένος και τη δύναμη να παλέψει όχι μόνο για να καταφέρει να μη λερώσει εκ νέου το όνομά της και να κατηγορηθεί ως δολοφόνος, αλλά και για να σώσει την ίδια της τη ζωή…

Η συγγραφέας δημιουργεί ένα μυθιστόρημα που κινείται σε πολλαπλούς αφηγηματικούς άξονες: παρελθόν και παρόν, πρωτοπρόσωπη και τριτοπρόσωπη αφήγηση. Στις σελίδες του συνδυάζονται το μυστήριο, η αγωνία, η ένταση, οι ψυχικές μεταπτώσεις των ηρώων, τα πιο βαθιά κρυμμένα μυστικά και αγωνίες τους, οι σκιές του παρελθόντος τους – κι όλα αυτά, στο πλαίσιο μιας καλά στημένης παγίδας από ένα σατανικό μυαλό με υποψήφιο θύμα μια βασανισμένη ψυχή. Κι αν όλα ξεκινάνε από αυτό και μοιάζουν να είναι άψογα σχεδιασμένα, οι αντιδράσεις των ηρώων αλλά κι η ίδια η εξέλιξη της ιστορίας οδηγούν τελικά σε έναν τυφώνα συναισθημάτων, που απορρέουν από παλιά ψυχικά τραύματα, τύψεις, ενοχές, ξεχασμένα συναισθήματα. Κι η κατάληξη θα είναι αναπάντεχη, κόντρα σε κάθε προσεκτικά καταστρωμένο σχέδιο.

Οι χαρακτήρες του βιβλίου μάλλον απέχουν αρκετά από το να θεωρηθούν συμπαθητικοί, όμως σίγουρα παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Κεντρική μορφή, φυσικά, η Νάντια. Μέσα από τη δική της οπτική γινόμαστε μάρτυρες των γεγονότων, της προσωπικής ιστορίας της, των όσων σκέφτεται, αισθάνεται και φοβάται. Το παρελθόν της έχει καθορίσει τη ζωή της και την κυνηγά ακόμη, αφήνοντάς της τραύματα τόσο βαθιά που δεν έχουν σβήσει, επηρεάζοντας έτσι και το παρόν της. Αινιγματική, εσωστρεφής, ανασφαλής, χωρίς φίλους και οικογένεια, διψασμένη για αποδοχή και ανθρώπινη επαφή, αφήνεται να χειραγωγηθεί από ανθρώπους που στηρίζονται πάνω σ’ αυτά ακριβώς τα στοιχεία του χαρακτήρα της για να τη χρησιμοποιήσουν για τους δικούς τους ιδιοτελείς σκοπούς. Κι όμως, αυτή το αντιλαμβάνεται και ξυπνά για άλλη μια φορά μέσα της το ένστικτο της επιβίωσης. Κι έτσι, δρα πλέον αποφασισμένη όχι μόνο να ξεμπλέξει από την παγίδα που της έστησαν, αλλά και να προσπαθήσει να κλείσει τις ανοιχτές πληγές που υπάρχουν ακόμη μέσα της, να αφήσει το παρελθόν πίσω της και να κάνει μια νέα αρχή.

Αν ο αναγνώστης δεν εστιάσει όλη του την προσοχή στην πλοκή, είναι πολύ πιθανό να χάσει το νήμα της –και συνεπώς το νόημά της–, γιατί η αλήθεια είναι πως αρχικά είναι κάπως μπερδεμένη. Η Hausmann χρησιμοποιεί διάφορα και διαφορετικά χρονοδιαγράμματα, με flashbacks να παρεμβάλλονται στη σύγχρονη αφήγηση, σαν κομμάτια ενός παζλ που κανείς δεν ξέρει πού ακριβώς ταιριάζουν προς το παρόν. Μια άγνωστη γυναίκα με τεράστιες ενοχές και ψυχολογικά προβλήματα γράφει, μετά από προτροπή της ψυχιάτρου της, επιστολές σ’ ένα πολύ αγαπημένο της πρόσωπο, αλλά ποτέ δεν αποφασίζει να στείλει καμία από αυτές. Μια νεαρή κοπέλα, μερικά χρόνια πριν, δημιουργεί δεσμό με έναν παντρεμένο άντρα, όμως η σχέση αυτή έχει τραγική κατάληξη όταν η ίδια βρίσκεται νεκρή κι αυτός κατηγορείται για τον φόνο της. Αυτές οι δύο ιστορίες ξεδιπλώνονται σε παράλληλη αφήγηση με την κυρίως ιστορία, ώσπου προς το τέλος –και μετά από προσηλωμένη ανάγνωση– φανερώνεται τι είναι αυτό που τελικά τις συνδέει. Όπως επίσης και η ταυτότητα της άγνωστης γυναίκας και το ποια είναι αυτή η Μάρτα που «κοιμάται», ποια η δική της ιστορία και ο ρόλος της σε όλο αυτό. Στα τελευταία κεφάλαια οι εξελίξεις τρέχουν πιο γρήγορα από ποτέ και όταν πλέον όλα τα κομμάτια θα έχουν μπει στη σωστή τους σειρά, τότε θα φανερωθεί η ολοκληρωμένη εικόνα και θα αποζημιωθεί και ο αναγνώστης για την υπομονή του.

Το Η Μάρτα κοιμάται είναι ένα καθαρόαιμο ψυχολογικό θρίλερ, με όχι τόσες πολλές εντάσεις όσο άλλα του είδους αλλά με βαθιές τομές στον ψυχισμό των ηρώων και με έντονες συναισθηματικές εξάρσεις, που κρατούν διαρκώς έντονο τον παλμό της αφήγησης. Μια ιστορία για την ενοχή, τις τύψεις και τα βάρη που κουβαλά κάθε άνθρωπος για τις πράξεις και το παρελθόν του, αλλά και το αναφαίρετο δικαίωμά του στην εξιλέωση, την κάθαρση και σε ένα νέο ξεκίνημα.