Κεφαλονιά

Άσπρα μπαλκόνια θολωτά προς το πέλαγος,
χρωματιστά παράθυρα κοιτάζουν σ’ ανθισμένους κήπους.
Γύρω-γύρω, τα πράσινα χωράφια, όπου
η παπαρούνα ερωτεύεται τον άνεμο,
τα μικρά σκαθάρια συλλογίζονται τα μυστικά τούτης της γης.
Ψηλά ένα ακροκέραμο τραγουδά για το καράβι του Οδυσσέα
που είδε να διαπλέει τους παλιούς καιρούς
στα ίδια βραχώδη ακρογιάλια,
στους μικρούς κρυμμένους κόλπους.
Μνήμες απ’ όλες τις εποχές εκτυλίσσονται
στους χαρακτήρες των κατοίκων.
Ένας χαιρετισμός είναι το καθαρό βλέμμα
όπως οι καθαρές αυλές και οι καθαρές θάλασσες
σε τούτη τη νήσο.

–