Κι άλλο, του Χακάν Γκιουντάι

Κι άλλο, του Χακάν Γκιουντάι
«Αν είσαι μετανάστης, είσαι μόνο ένας αριθμός, δεν έχεις όνομα, δεν έχεις ταυτότητα, και θα σε γράψει η εφημερίδα μόνο αν πεθάνεις. Τέσσερις αράδες θα λένε ότι σήμερα ή χτες βούλιαξε μια λέμβος και πέθαναν 40 άτομα. Αυτό είναι όλο. Ο θάνατός σου θα είναι η ταυτότητά σου».

Ο νεαρός Τούρκος συγγραφέας με το μυθιστόρημά του «Κι άλλο» κυριολεκτικά συγκλονίζει τον αναγνώστη του. Με τρομερή απλότητα, κι αυτό είναι ένα από τα δυνατά σημεία του βιβλίου, κι έναν εξαιρετικό τρόπο γραφής διηγείται τη ζωή ενός μικρού μαθητή, του Γκαζά, ο οποίος αφήνει το σχολείο και μπλέκεται στη δουλειά του πατέρα του, η οποία δεν είναι άλλη από τη διακίνηση παράνομων μεταναστών από την Τουρκία προς τις ακτές των ελληνικών νησιών. Η μεταμόρφωση αυτού του ανθρώπου από μια ευγενική ψυχή σε έναν αδίστακτο τύραννο συντελείται ουσιαστικά σε μια στιγμή, όταν θέλοντας να προσφέρει κάτι παραπάνω από τα εντελώς στοιχειώδη σε μια νεαρή κοπέλα που σχεδόν την έχει ερωτευτεί, οι άλλοι μετανάστες αντιδρούν νομίζοντας πως θέλει να την κακοποιήσει. Από τη χρονική στιγμή αυτή και στη συνέχεια, ο Γκαζά μεταμορφώνεται σε ένα  θηρίο που δεν ικανοποιείται με τίποτα. Αυτή η αλληλεπίδραση με τους μετανάστες, την οποία ο συγγραφέας την περιγράφει με έναν εξαιρετικό κι ανάγλυφο τρόπο, φανερώνει στα μάτια του αναγνώστη την αδίστακτη ανθρώπινη υπόσταση που δεν τον σταματάει τίποτα μπρος στην απόκτηση της ικανοποίησης, απ’ όπου κι αν αυτή προέρχεται. Σχεδόν σκιαγραφεί την αναπόφευκτη στη μοίρα υποταγή των αδυνάτων και την αναδεικνύει έντεχνα στις σελίδες του βιβλίου του. Ακόμα και ο θάνατος, ο οποίος προκλήθηκε από αμέλεια του Γκαζά, του ενός και μοναδικού ανθρώπου που φάνηκε να δείχνει λίγη ανθρωπιά και συμπόνια προς τον ίδιο τον πρωταγωνιστή, δεν μπορεί να ανταγωνιστεί μέσα στον ψυχισμό του την αίσθηση της δύναμης και της εξουσίας πάνω στη μοίρα των ανθρώπων που εξαρτιόταν από αυτόν.

Το βιβλίο αυτό είναι κυριολεκτικά μια γροθιά στο στομάχι όλων ημών που ενίοτε κρίνουμε με μεγάλη ευκολία κι απόλυτο τρόπο την προσπάθεια των μεταναστών και των προσφύγων να αναζητήσουν το αυτονόητο, να αναζητήσουν ένα καλύτερο αύριο για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Από την άλλη μεριά προβάλλει το σκληρό πρόσωπο του ανθρώπου που χρησιμοποιεί το συνάνθρωπό του ως πράγμα, ως ένα αναλώσιμο εργαλείο για την ικανοποίηση των επιθυμιών του, όποιες κι αν είναι αυτές.

Τέτοια βιβλία είναι πραγματικά κοσμήματα για κάθε αξιοπρεπή βιβλιοθήκη! Δε θα ήταν υπερβολή αν δώσουμε εύσημα στις εκδόσεις ΩΚΕΑΝΙΔΑ για την επιλογή αυτού του τίτλου στα βιβλία που έχει στο ενεργητικό της και βεβαίως θα πρέπει να επισημάνουμε και την εξαιρετική μετάφραση της Στέλλας Βρετού που έχει μεταφράσει κι έχει αποδώσει το κείμενο με τρόπο εξαιρετικό!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος