Λέξεις

Ω, λέξεις μου,
σας άφησα σκιαγμένες
καιρό.
Οι χυδαίοι έφραζαν τους στοχασμούς μου
με φθηνοποσίες.
Παιχνίδια και αλλόφρονες παραστάσεις
σκάρωναν στο διάβα μου
(φτιασιδώματα τού τίποτα).
Και χάντρες
πετούσαν σε φιέστες και σιελοενυδρεία
για να περνά ο χρόνος.
Τα μάτια μου τριβέλιζε η ηδονή.
Κάρφοι δυνατοί πλήγωναν τις εικόνες.
Τότε έστηνα χαρωπά μικροθεάματα
για θορυβοποιούς,
κόλακες και κουλάκους.
Συμπορευτής έγινα
με τους ληστές της ομορφιάς.
Ω, λέξεις μου,
έλεος τώρα σας ζητώ,
για να αφήσω
το αίμα σας
κληρονομιά στους αναγνώστες μου.

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης