Λήθη

Λήθη

woman_b

Λάθος μου να πιστέψω πως θα σε λησμονήσω,
πως τη μορφή σου θα μπορέσω στο παρελθόν να αφήσω.
Η λήθη δεν είναι νερό που τρέχει σαν καταρράκτης,
είναι βροχή στην έρημο, κρύο το καλοκαίρι.

Να σε ξεχάσω νόμιζα πως ήταν εφικτό,
πως θα μπορούσα εύκολα να σε αντικαταστήσω,
να πλανέψω το μυαλό και την καρδιά με άλλη παρουσία,
μα αυτά δεν ξεπερνούν τη δική σου απουσία.

Στης λήθης το βυθό μέσα του να χαθώ,
να σβήσω από τη μνήμη ό,τι σε θυμίζει,
να αρνηθώ πως το κορμί μόνο εσένα γυρεύει.
Γύρω από εσένα ο κόσμος πια να μη γυρίζει,
να μην είσαι εσύ αιτία που η ψυχή θεριεύει.
Λάθος μου να πιστέψω πως θα σε λησμονήσω
και πως για δεύτερη φορά θα ξαναγαπήσω!

-

γράφει η Ακριβή Σάχνικα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος