Νύχτωσε κι απόψε
Το φεγγάρι καίει
Ο πόθος πετά
Στις ταράτσες
Σα νυχτερίδα
Νύχτωσε κι απόψε
Το σκοτάδι κλαίει
Το όνειρο καρτερά
Στις πόρτες
Σα ζητιάνος
Νύχτωσε κι απόψε
Το καράβι πλέει
Ο ναύτης μιλά
Στο χαμένο νησί
Στο μαύρο κύμα
Νύχτωσε κι απόψε
Ένα αστέρι λέει
Το θαύμα περιμένει
Εμένα
Εσένα
Μαζί…
_
γράφει η Μάχη Τζουγανάκη








Ένα θαύμα η μυρωδιά του βασιλικού,
μια χούφτα χαμομήλι στην κοιλιά
ενός χωματόδρομου, ένα τιτίβισμα χελιδονιού
να συναγωνίζεται την αιτία για τα δάκρυά σου,
ένα θαύμα η ύπαρξη …
Πόθος – Όνειρο – Θαύμα!
Η τριλογία της ποιητικής σας Μάχη!
Όσο για την επίσημη εισαγωγή σας στα γράμματα … θαὐμα κι εκείνη …
Καλό αέρα στα πανιά σου Μάχη μου …
Με ιδιαίτερη εκτίμηση!
Ο αέρας που φυσα τα πανιά, το θαύμα που γεννιέται είναι οι Άνθρωποι που περνάνε το κατώφλι της καρδιάς μου..
Όρισε… όπως λέμε στο φιλόξενο νησί μου… έχω μόνο να τραταρω γλυκό από Ελύτη:
Ω να σπάσουν οι πέτρες να λυγίσουνε τα θυμωμένα σίδερα
Ο αφρός να φτάσει ως την καρδιά ζαλίζοντας τα θεριεμένα μάτια
Η θύμηση να γίνει ένα κλαδάκι δυόσμου αμάραντο
Κι από τη ρίζα του να ορμήσουν άνεμοι γιορτής
Εκεί να γείρουμε το μέτωπο
Τ’ αστραφτερά μας πράγματα να ‘ναι κοντά
Στην πρώτη απλοχεριά του πόθου
Η κάθε γλώσσα να μιλεί την καλοσύνη της ημέρας
Ήμερα να χτυπάει στις φλέβες ο παλμός της γης.
Ευχαριστώ για την όμορφη παρέα…και τις ευχές…
Στη Μάνη τρατάρουμε λαλάγκια
και Ταύγετο… ό, τι θα μπορούσα
να προσφέρω ως αντίδωρο
γι᾽ αυτούς τους ακριβούς στίχους …
Ιδιαίτερα τιμώμενος από το άνοιγμα
της καρδιακής θύρας …
🙂 τα γνωρίζει αρκετά καλά τα λαλαγκια η λακωνική μου ρίζα!
Καλό ξημέρωμα
Το φεγγάρι καίει…
Το σκοτάδι κλαίει…
Το καράβι πλέει…
Ένα αστέρι λέει…
Το άστρο, μόνο, καρτερά παλάμες ανοιχτές.
Μάχη νύχτωσε
κι Αγάπη περιμένει…
Να πλάσουμε το όνειρο στο θαύμα, μαζί!
Καλό σου βράδυ!!!
Γλυκεια Ελένη καληνυχτα και σε ευχαριστώ…