Μαύρη θάλασσα

Τράβηξαν  εκ νέου τις γραμμές στον χάρτη
Στη διεθνή σκακιέρα, ρουά – ματ  κινήσεις
Η  ζωή σου  σάκος που κρεμάς στην πλάτη
Ποιον θεό να κλάψεις και  να προσκυνήσεις

Η  θάλασσα μαύρη, τα νερά θολώσαν
Με πελώριο κύμα η πλώρη παλεύει
Σε σπασμένες βάρκες τις ζωές φορτώσαν
Ψεύτικη η ελπίδα στον βυθό σαλεύει

Πάνω σε εκατόμβες από ψυχές αθώων
Με πορφυρό μανδύα καγχάζει η ιστορία
Λυσσαλέα η πάλη, σαν αγρίων ζώων
Για ένδοξους αγώνες γράφουν τα βιβλία

Νοιώθω ν’ ανασαίνω βαριά, σάπιο αέρα
Ανάμεσα σε λέξεις τρέφω ψευδαισθήσεις
Μάταια περιμένω να ‘ρθει κάποια  μέρα
Που δεν θα υπάρχουν μάχες για να πολεμήσεις