Με λένε…βροχή

Με λένε…βροχή

 

Με λένε Βροχή∙
Κόρη της Γης και τ’ Ουρανού.

Γεννήθηκα με την ανατολή
μιας φθινοπωρινής μέρας.
Η μάνα Γη με αναζητούσε
κι εγώ κύλησα σα δάκρυα γοργά
για να την αγκαλιάσω.
Τ’ αστέρια καθρέφτισαν
τα ευσυγκίνητα μάτια της
κι εγώ πότισα γλυκόπικρα την πλάση.

Καθώς μεγάλωνα,
άρχισα να ανοίγω τα φτερά μου
στα χρώματα της ίριδας,
για να εξερευνώ απ’ άκρη σ’ άκρη
τα μίλια της ζωής,
ζωγραφίζοντας χειμώνες
σε ανοιξιάτικα και καλοκαιρινά σοκάκια.

Μιλώντας για το τώρα
και τις μέρες που θα ακολουθήσουν,
θα συνεχίσω να ονειρεύομαι
και να χορεύω για τους ρομαντικούς
και για όσους δε μ’ αγάπησαν στιγμή.
Θα ονειρεύομαι για τη ζωή∙
θα χορεύω για την ευτυχία.

-

γράφει η Μαρία Θωμάδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

4 Σχόλια

  1. sofia25164

    θα συνεχίσω να ονειρεύομαι
    και να χορεύω για τους ρομαντικούς

    Πολύ τρυφερή βροχή η βροχή σας μπράβο σας!!!

    Απάντηση
    • Maria Thomadi

      Μέσα από την μελαγχολία, αναδύεται συχνά η ευαισθησία..!
      Σας ευχαριστώ θερμά, καλή σας μέρα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος