Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Νύχτα μου λες
πως γίνονται άσπρες
οι ψυχές,
πως νύχτα μόνο
σ’ ακούνε οι λέξεις,
πως νύχτα ακούς
όλες τις πίκρες
των ανθρώπων
να μιλούν…
Είναι μια γλυκιά ερωμένη,
που μπορεί
να σε σβήσει
με μια γουλιά ποτό
σε κάποιο ξεχασμένο μπαρ
και με δυο ρουφιξιές τσιγάρου
στη μοναξιά σου,
μπορεί όμως και
να γίνει ίχνος στο χαρτί
να το θυμάσαι
ή
φιλί καυτό
που θα χαθεί
μαζί
με μια δήθεν
μεγάλη αγάπη…
_
γράφει ο Νίκος Νασόπουλος
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/rQDV1ZjJbhY?si=_nv8UVHGjcAIl4F2Καθημερινή https://youtu.be/FZdzFbN8bwY https://youtu.be/OY4IHf9rIVk Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων...
Ελευθερία είναι το βλέμμα που δεν χορταίνει να απομακρύνεται. Ελευθερία είναι ο άνεμος ανάμεσα στα δάχτυλα, που τα υποδουλώνει να κάνουν πίσω. Ελευθερία είναι η πλατωνική αναρρίχηση πάνω στον γαλάζιο ουρανό. Ελευθερία είναι ένα αστραφτερό χαμόγελο, που...
Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...
Λέμε Δεν ξέρω πώς έφτασα Στους συνειρμούς αυτούς Ενσωματώθηκα στους χρόνους τους; Ε; Άγγιξα το μένος ή τη θαλπωρή τους; Ε; Οι δρόμοι Με τα αυτοκίνητα Και τους πεζούς Μετασχηματισμός είναι; Ε; Ναι. Και οι θάλασσες Με τα βότσαλα Και τα βουνά Με τα δέντρα Τι είναι;...
Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο; Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι. Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει. Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο; Κι...
μπορείτε να ακούσετε και την ”πειραματική” μελοποίησή του εδώ……. http://yourlisten.com/nik1964/moy#
όμορφοι στίχοι..και η μελοποίησή του επίσης..
ευχαριστώ για την καλή κριτική…ευχαριστώ και την Ελένη-Χριστίνα Γκαμπούρα για τον τρόπο που παρουσίασε το ποίημα-σχεδόν θυμίζει ανθρώπινο,γυναικείο ίσως,σώμα…πράγμα που δείχνει πως οι λέξεις γίνονται εικόνα…πως ο λόγος έχει υπερβατική δυναμική που δεν γνωρίζουμε….θα δοκίμαζα να μελοποιήσω και άλλα ποιήματα που βλέπω στην ιστοσελίδα,όμως η διαδικασία αίτησης άδειας από τον συγγραφέα ή τον επιμελητή ίσως το έκανε περίπλοκο…αν υπήρχε πράσινο φως,θα ήταν μια καλή προσπάθεια..
ΝΙΚΟΣ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ