Αρχική › Δημιουργοί › Ν › Νίκος Νασόπουλος
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Το βράδυ εκείνο του Δεκέμβρη του 1943 ο Ντίνος Δρίτσας ο τελωνειακός,δεν κοιμήθηκε...η Σουηδέζατου Ερυθρού σταυρού ήταν μεγάλο μούτρο,όμως έπρεπε να μάθει τι είχε μέσα το σεντούκι με ταγερμανικά γράμματα,που ξεφόρτωσε το πλοίο με το σιτάρι...Σηκώθηκε μεσάνυχτα και γύρισε στολιμάνι...η αποθήκη του δεν φυλασσόταν στενά από…
Διαβάστε →Αρρώστια της πόλης τα στενά
και ξεχασμένες ώρες,
τα περπατάς και σού 'ρχονται εικόνες …
Είσαι πικραμένος μες στην πόλη,
τ' άγνωστο σ' αρέσει να ζητάς,
κάτι σε κρατάει όταν μένεις, …
Χαμένο,
το φεγγάρι,
χαμένο …
Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού.
Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''.
Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της.
Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας…
Το συνεργείο κόντευε να τελειώσει την κατεδάφιση στο παλιό σπιτάκι.
έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2019».
Εσύ το ξέρω, προτιμάς τυρόπιτα πασπαλισμένη με σποράκια, είσαι της υγιεινής διατροφής...
Έλεγες πως γνώριζες γλώσσες και γαλλικά κι ήσουν όλο comme il faut και excuse moi πέρναγε ο χρόνος, πέρναγε ο καιρός, demi saison κι αόριστος
έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2018».
Ήτανε τα μάτια σου
μα συχνά με κάνανε,
με κάναν να πονώ, …
Οι πανηγυρισμοί είχαν τελειώσει… Έμενε μόνο ο χειμώνας κι εκείνος ο χειμώνας του '44 ήταν πονηρός...
συλλογικόεκδόσεις: τοβιβλίοσελίδες: 304ISBN: 978-618-82415-5-8
Ήταν τα μάτια σου
το μόνο φως
μες στο σκοτάδι …
Το ’ξερα πως ό,τι συμβαίνει είναι προέκταση του αέναου πολέμου φωτός και σκότους. Ίσως το ξέρουνε πολλοί, όμως λίγοι δίνουν σημασία. Τι να πρωτοσκεφτούν… Έχουν τόσες υποχρεώσεις. Τόσες άχρηστες…
