Νεράιδα

Νεράιδα

young_girl_fairytale

Νεραϊδαχτίδα της αναταραγμένης θάλασσας,
σε βλέπω να παίζεις με την αγάπη των κυμάτων της.

Σ’ ακούω να τραγουδάς ύμνους στην αύρα του φεγγαριού,
ανιχνεύοντας τα υπόγεια ρεύματα της ψυχής σου.

Να στολίζεις με κοχύλια το κεχριμπαρένιο σώμα σου,
κυρά του μυστηριακού βυθού της χώρας των κοχυλιών.

Πάρε με μαζί σου, να ταξιδέψω στο απέραντο γαλάζιο,
με τα γλαροπούλια πάνωθε, να μας συντροφεύουν.

Μέχρι το σημείο εκείνο που ενώνεται με τον ορίζοντα
και μαζεύοντας όλα τα πεφταστέρια που δύουν εκεί,
να αφήσω στη θέση τους απαλά τις σκέψεις μου,
και κάθε λογής-λογής αραχνοΰφαντα πνοής ονείρατα.


Στα όνειρά μου να σ’ έχω αγκαλιά, ν’ αδράξω τη στιγμή της ατέλειωτης ομορφιάς του κόσμου.


Και κάθε που ένα λουλούδι ανοίγει τα πέταλά του όπως μπροστά στην ανοιξιάτικη ηλιαχτίδα, να γίνομαι κι εγώ λουλούδι, καρφωμένο στα χρυσαφένια μαλλιά σου.


Αν μπορούσα να θρέψω με λόγια την καρδιά σου, αυτήν που κατοικεί στα βάθη των ωκεανών, θα έψαχνα στις ακρογιαλιές και στ’ άγρια βράχια, εκεί που ζωγράφιζες τους έρωτες σου, περιδιαβαίνοντας στα γλυκά πρωινά εκείνου του καλοκαιριού που σε γνώρισα.

-

γράφει ο Δημήτριος Φωκιανός

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

1 σχόλιο

  1. Ayla

    Δύσκολο να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματα που μου αφήνει η ανάγνωσή του!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος