23.10.2015

Οι θύμησες βαρύ φορτίο…

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

eagle_b

 

Κοιτάς κάτω στο χώμα
τα πεσμένα ηλιοτρόπια
πως γέρνουν παρηγορητικά
πάνω απ΄τα πεθαμένα στάχυα
με δάκρυα αποχωρεί το θέρος.
Ούτε ένα φύσημα από μελτέμι
ούτε μια ξαφνική μπόρα
να σου ξεπλύνει το χέρι.
Οι θύμησες μόνο… βαρύ φορτίο
να σου ταράζουν κι ετούτο το καλοκαίρι.
Άπνοια κι η θάλασσα ανέγγιχτη
απ΄της ζωής το χάδι μοιάζει.
Το ένα και μοναδικό σου βότσαλο
πετάς και ευχή από μέσα σου κάνεις
στον πάτο της να πάει και να θαφτεί
μαζί με το μαράζι.
Η λύτρωση απαγορευμένη
οι αναμνήσεις σου φωτιά
αγκάθια πυρωμένα
σου καίνε την καρδιά.
Την είχες ίσως δεδομένη
και δεν το σκέφτηκες πολύ
πως έτσι πάντα τόσο ανοιχτή
θα είναι συχνά και πληγωμένη.

 

__

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Οι κόσμοι

Οι κόσμοι

Λέμε Δεν ξέρω πώς έφτασα Στους συνειρμούς αυτούς Ενσωματώθηκα στους χρόνους τους; Ε; Άγγιξα το μένος ή τη θαλπωρή τους; Ε;   Οι δρόμοι Με τα αυτοκίνητα Και τους πεζούς Μετασχηματισμός είναι; Ε; Ναι.   Και οι θάλασσες Με τα βότσαλα Και τα βουνά Με τα δέντρα Τι είναι;...

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    χίλιες φορές ανοιχτή και ας είναι και πληγωμένη παρά κλειστή και προδομένη από εμάς τους ίδιους…

    Την καλημέρα μου Άννα…

    Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ Μάχη μου … από εμάς ξεκινούν όλα .. Καλημέρα 🙂

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Καλη μου Ελένη να είσαι καλά σε ευχαριστώ πολύ πολύ!Καλό βραδυ σου εύχομαι 🙂

      Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *