Οι τρεις ελληνικές λέξεις στους «Δουβλινέζους» του Τζέιμς Τζόυς.

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

 O Τζέιμς Τζόυς ( James Joyce) γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1882, ο ίδιος ωστόσο έζησε στο Παρίσι μακριά από τον καθολικισμό και τον εθνικισμό της πατρίδας του. Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του μοντερνισμού τον 20ο αιώνα, γνωστός σε όλη την υφήλιο για τα έργα του, με σημαντικότερο τον Οδυσσέα, που εκδίδεται το 1922. Τζιάκομο Τζόυς, Το ποτρτραίτο του καλλιτέχνη σε νεαρή ηλικία, Η αγρύπνια των Φίννεγκαν, Οι Δουβλινέζοι κ.α, είναι μερικοί τίτλοι από τα υπόλοιπα έργα του. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1944.

Οι Δουβλινέζοι

Πρόκειται για ένα από τα πιο “προσβάσιμα” έργα του Τζόυς, πράγμα που οφείλεται στο γεγονός ότι ο Ιρλανδός συγγραφέας δεν κάνει -ακόμη- χρήση των σύνθετων αφηγηματικών τεχνικών, καθώς και την ροή της συνείδησης (stream of consciousness), όπως θα μας συνηθίσει στα επόμενα έργα.

Στην ουσία παρακολουθούμε δεκαπέντε αυτοτελή αφηγήματα, χωρίς να σχετίζονται άμεσα, άποψη όμως, που μεταβάλλεται με μια δεύτερη ανάγνωση, -το λιγότερο αναγκαία για τον αναγνώστη που θέλει να του αποκαλυφθεί ο κόσμος του μοντερνισμού-.

Κοινή συνισταμένη όλων των ιστοριών αποτελεί, η πόλη του Δουβλίνου και τα κοινά θέματα παράλυσις, σιμωνεία, γνώμων, που μας δίνονται ήδη από την πρώτη ιστορία «Οι Αδερφές».

«Κάθε βράδυ, καθώς αναθώριζα και κοίταζα το παράθυρο, ψιθύριζα από μέσα μου τη λέξη «παράλυση». Πάντα αντηχούσε παράξενα στ’ αυτιά μου, όπως η λέξη «γνώμων» στον Ευκλείδη, κι η λέξη «σιμωνία» στην κατήχηση. Και τώρα αντηχούσε σαν τ’ όνομα κάποιας κακόβουλης κι αμαρτωλής οντότητας. Με γέμιζε φόβο, κι ωστόσο λαχταρούσα να ‘μουνα πιο κοντά της και να κοίταζα το θανατερό της έργο.»

        (μτφρ. Κοσμάς Πολίτης,, εκδ. Γκοβόστη,(1998), σ.9)

Οι τρεις ελληνικές λέξεις

Παράλυση(paralysis): κυρίως πνευματική που οφείλονταν στην αυστηρή γραμμή της εκκλησίας, συνεπάγεται όμως την ηθική, πολιτική, πολιτιστική.

Σιμωνεία(simony): η πώληση ευλογιών, χάρης ή άλλων ευνοιών από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, το εμπόριο δηλαδή πνευματικών και ιδεολογικών ιδεών.

Γνώμων: έχει τις ρίζες του στον Ευκλείδη, στην ουσία πρόκειται για μια μεταφορά βασισμένη στην γεωμετρία, ως γνώμων αναφέρει την επίπεδη μορφή που σχηματίστηκε αφαιρώντας ένα παρόμοιο παραλληλόγραμμο από μια γωνία ενός μεγαλύτερου παραλληλόγραμμου. Ο Τζόυς το χρησιμοποιεί για να δείξει την ατέλεια, αυτό που λείπει, ένα κύριο θέμα στις διηγήσεις αυτές για τις άδειες, σπασμένες ζωές των ανθρώπων που μας παρουσιάζει.1

Οι παραπάνω λέξεις δεν θα εγκαταλείψουν στιγμή το έργο. Σε κάθε μια από τις ιστορίες παρακολουθούμε ήρωες που αποτυγχάνουν να φτάσουν μπροστά, που είναι κολλημένοι στην θέση τους. Χαρακτήρες ευνουχισμένους πνευματικά, από τις δύο μεγάλες δυνάμεις που εντοπίζει ο Ιρλανδός συγγραφέας. Πρώτη δύναμη, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, κάτι που διαπιστώνουμε εύκολα μέσα από τους παθιασμένους διαλόγους των χαρακτήρων. Δεύτερη η Αγγλία, η οποία είχε κατακτήσει την Ιρλανδία τον 17ο αιώνα, και αντιστάθηκε στην παραχώρηση ανεξαρτησίας στην Ιρλανδία μέχρι το 1922.

Πιο συγκεκριμένα, στις «Αδερφές», στο πρόσωπο του πατέρα Flynn συμβολοποιείται η Καθολική Εκκλησία -και η ικανότητα αυτής να ‘παραλύει’ τους άλλους. Ο χρόνος που περνά το μικρό παιδί με τον ιερέα, τον οποίο μάλιστα θεωρεί και μέντορά του, τον εμποδίζει από το να κάνει παρέα με τα συνομήλικα παιδιά της ηλικίας του. Πιο κάτω η έννοια της διαφθοράς (simoniac), ως απόρροια της παράλυσης που υφίστανται οι ήρωες. Αλλά και αυτό που πάντα λείπει (γνώμων), στην προκειμένη περίπτωση οι γονείς του μικρού παιδιού.

Κλείνοντας, ένα επιπλέον θέμα που διαποτίζει όλες τις ιστορίες είναι ο θάνατος, άποψη που ενισχύεται αν σκεφτούμε ότι το βιβλίο ανοίγει με τον θάνατο του πατέρα Flynn στις «Αδερφές» και κλείνει κυκλικά με τον θάνατο του Michael Furey στο συγκλονιστικό τελευταίο αφήγημα «Οι Νεκροί». Συνεπώς, μπορούμε να κρίνουμε απαραίτητη για τους «Δουβλινέζους», όχι μόνο μια δεύτερη ανάγνωση, όπως ειπώθηκε, αλλά και μια συγκριτική μελέτη, καθώς το νόημα βαραίνει περισσότερο μέσω των προαναφερθέντων υπαινιγμών. Το “κλειδί” της ανάγνωσης στον Ιρλανδό συγγραφέα, όπως και στους περισσότερους εκπροσώπους του μοντερνισμού, βρίσκεται σε μια συγκριτική ανάγνωση και στην αποκωδικοποίηση κάποιων εννοιών.

1Βλ. Stephene Sherman, «Gnomon: The Theme of Incompleteness in Dubliners», (http://stephenesherman.com/gnomon-the-theme-of-incompleteness-in-dubliners/).

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 06 – 07 Ιουνίου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 06 – 07 Ιουνίου 2026

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Ο απόλυτος οδηγός για να κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του!

Ο απόλυτος οδηγός για να κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του!

«Μην κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του», λένε οι σοφοί. Εγώ λέω, «Γιατί όχι;» Ζούμε σε μια εποχή όπου η πρώτη εντύπωση μετράει, και ας είμαστε ειλικρινείς, ποιος έχει τον χρόνο να διαβάσει όλα τα βιβλία; Η τέχνη του να κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του είναι...

Ρέιμοντ Κάρβερ: η γραφή του μικρο-επιπέδου

Ρέιμοντ Κάρβερ: η γραφή του μικρο-επιπέδου

  γράφει ο Μιχάλης Κατσιγιάννης   Εισαγωγικά  Ο Ρέιμοντ Κάρβερ (διηγηματογράφος και ποιητής)  κυριάρχησε στη φόρμα που επέλεξε, το διήγημα, είναι πασιφανές ότι συνέβη αυτό. Κατάφερε να δώσει στην τέχνη της γραφής προφορικότητα και ελαστικότητα, να τη...

Έχει η λογοτεχνία το δικαίωμα να σιωπά;

Έχει η λογοτεχνία το δικαίωμα να σιωπά;

  γράφει ο Μιχάλης Κατσιγιάννης   Έχει η λογοτεχνία το δικαίωμα να σιωπά;   Ζούμε, ως ανθρωπότητα, σε ταραγμένους καιρούς. Υπάρχουν παντού φυτίλια που όσα δεν έχουν ήδη εκραγεί είναι έτοιμα να το πάθουν. Ζούμε καταστάσεις τις όποιες θα ονομάσω πολύ εύκολα ως κακό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *