
τοβιβλίο.net υποδέχεται την Αντιγόνη Σώρρου και την ιστορία της ‘Ο Τίποτας’. Μια ιστορία που δεν απέχει καθόλου από την πονεμένη ιστορία του παρελθόντος, μια πραγματικότητα που τείνει να επαναληφθεί στις μέρες μας. Με λόγο απλό που αν και είναι αφαιρετικός καταφέρνει να δημιουργήσει έντονα αισθήματα και πολλές σκέψεις στον αναγνώστη.
Η Αντιγόνη Σώρρου είναι ένα παιδί ονειροπόλο που κλεινόταν στις ντουλάπες και έφτιαχνε ένα δικό του κόσμο.
Αργότερα γέμιζε τετράδια..
Μέχρι να γεννηθεί το πρώτο της βιβλίο “Οι Αύγουστοι” πέρασαν σχεδόν πενήντα χρόνια!









Τούτη η αφήγηση της Αντιγόνης Σώρρου της αγαπημένης πολλών από μας, έτσι δοσμένη με κείνο τον ζωντανό “αφαιρετικό” ας τον πούμε λόγο, έχει μέσα της τον τρόπο με τον οποίον κινείται η ίδια η ζωή. Λάτρεψα το “ο Τίποτας” γιατί μίλησε στην καρδιά μου καθώς οι σκηνές διαδέχονται η μια την άλλη με φωτογραφική τεχνική. Μια μαυρόασπρη, μιά έγχρωμη και πάει λέγοντας. Με συνάρπασε δε η σκηνή όπου περιγράφει το τρόπο της κοπής του ψωμιού.. Ενα υπέροχο ανάγνωσμα που αξίζει με το παραπάνω να διαβαστεί από όλους μας. Τα συγχαρητήρια μου στην Αντιγόνη για την ζωντάνια αλλά και τον συναισθηματισμό της γραφής – το τέλος πολύ με συγκίνησε- και εύγε στον Κώστα Θερμογιάννη για την επιλογή του αυτή.
Πόσα πολλά μπορεί να πει μια πένα αφαιρετική κι ωστόσο ζωντανή, πάλλουσα, δυνατή! Να κάνει μια συνηθισμένη ιστορία, από τις χιλιάδες παρόμοιες, να αγγίξει την ψυχή και να βουρκώσει τη ματιά – ακριβώς επειδή είναι λιτή κι αφήνει την φαντασία και το συναίσθημα να ζωγραφίσουν τα δικά τους βιώματα! Συγχαρητήρια φίλη μου Αντιγόνη! Ο “Τίποτας” είναι τόσα, μα τόσα, πολλά!
Ο “Τίποτας” που μακριά απέχει απ΄ το να είναι αυτό που λέμε, ένα τ ί π ο τ α… είναι άλλο ένα τρυφερό και ευαίσθητο ανάγνωσμα της αγαπημένης μας Αντιγόνης που όλα όσα γράφει αγγίζει λεπτές χορδές μέσα μας…
Μπράβο στη γιαγιά Αντιγόνη!
Η γραφή της Αντιγόνης έχει ένα χάρισμα. Αποδίδει με έναν ιδιαίτερα μοναδικό τρόπο το ελληνικό “αχ και βαχ” που πέρασε στο dna πολλών γενεών μας! Όταν την διαβάζω …έχω την αίσθηση ότι παρακολουθώ παλαιό καλό ελληνικό κινηματογράφο! Αλλοίμονο όμως…το παραπάνω μίνι διήγημα μ’άγχωσε γιατί βρίσκω να επικαιροποιείται!
Πολλά μπράβο στην συγγραφέα μας και ένα ακόμα στον εκδότη μας για την επιλογή και την παρουσίασή του!
Με τη σύντομη ιστορία μου θύμισες βιώματα από την εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση.Το αντικείμενο σου πάντα ο απλός άνθρωπος και τα πάθη του.
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς!
Οταν κάτι με αφορά είμαι ντροπαλή.Μπερδεύω τις λέξεις και η ευγνωμοσύνη μένει κυρίαρχη!
Η συγκίνηση με ξεπερνά και για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω τον Κώστα Θερμογιάννη για την χαρά που μου έδωσε!
Είμαι τυχερή που σας γνώρισα!
Γιαγιά Αντιγόνη, τώρα με έκανες να μπερδευτώ εγώ! Και με συγκίνησες περισσότερο από όσο αντέχουν τα κόκκινα μάγουλά μου!
Να είσαι πάντα καλά και να ξέρεις πως τοβιβλίο.net είναι πάντα στη διάθεσή σου!
Διάβασα πολλές φορες όπως κάνω πάντα με τα γραπτά της…μου παίρνει χρόνο να ξεδέσω τον κόμπο…
ας μην πω και γω πολλά θα με πουν γραφική στο τέλος
να λέω τα ίδια και τα ίδια για την Αντιγόνη και τις λέξεις της…λέξεις απλές καθημερινές αφτασιδιαστες βαλμένες όμως με μια σειρά τέτοια που σε πάνε κατευθείαν στο στόχο!
Όσο πάει γίνετε και πιο αφαιρετική…σε λίγο θα μας βάζει τον τίτλο και θα μας αποτελειώνει!
Κώστα να είσαι καλά για τον όμορφο χώρο που δημιούργησες!
Έλενα, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, αλλά την αξία την προσθέτουν και την προσδιορίζουν όλοι αυτοί οι εξαιρετικοί άνθρωποι που συμμετέχουν στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net!
Υπέροχο, γλυκόπικρο, σκληρό και τρυφερό!! Ο πιο σπάνιος συνδυασμός!! Πολλά πολλά μπράβο!!
Υπέροχο !! Μα πολύ μου άρεσε !! Τρυφερό, γλυκόπικρο, αληθινό… Γραμμένο από μία μεγάλη καρδια και μια αγκαλιά που ανοίγει όπου αξίζει !! Μπράβο Αντιγόνη !!