Ο χρόνος

Γοργά ο χρόνος σου κυλά
και σκοτεινιάζει η φλόγα
κλεμμένη αγάπη αναζητά
το κόκκινο το χρώμα.
Αλλάζει φόρεμα γερνά
και οι σκέψεις της φωνάζουν
μια λάμπα ανάβει στη γωνιά
ρυτίδες την τρομάζουν.
Κλείνει βιβλίο ο ουρανός
μες την νεκρή ψυχή σου
φυσάει αέρας δυνατός
ψυχραίνει το κορμί σου.
Δε λουλουδιάζουν γιασεμιά
το χέρι σου αγκυλώνει
πεσμένα φύλλα μαχαιριά
στις χαραμάδες χιόνι.
Χλωμός καιρός αγρίεψε
οργώνει την ψυχή σου
στο απλανές το βλέμμα σου
πεθαίνει η φωνή σου.
Βρέχει σ’ αυτή την ερημιά
και συ απομακρύνεις
κάθε φεγγάρι που περνά
μες στο ποτάμι πνίγεις.