Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο  το γεγονός ότι αντλούμε κύματα ευτυχίας και χαράς από τις απλές, τις καθημερινές στιγμές της ζωής. Όσο μεγάλες προσδοκίες κι αν έχουμε, όσο μεγάλες βλέψεις και στόχους έχουμε θέσει προς επίτευξη, τα μικρά πράγματα είναι ικανά να μας υπενθυμίζουν ότι παρόλη την εκπαίδευση, το μορφωτικό επίπεδο, την εργασία και τη διάθεση, ζούμε. Και η ζωή στηρίζεται εξ  ολοκλήρου σε αυτά.

Η χαρά αποτελεί σίγουρα σημαντικό γρανάζι στη μηχανή της ευτυχίας, καθώς η συσσωρευμένη χαρά που αντλείται από καθημερινές καταστάσεις είναι ικανή να σε οδηγήσει μακροπρόθεσμα στην προσωπική γαλήνη και στην ευτυχία.

Πόσο σημαντικός είναι ο ήλιος στη ζωή μας! Έχει την ικανότητα, εντελώς μαγικά, να αλλάζει τη διάθεσή σου, να σε φωτίζει, να διώχνει τη μιζέρια και το σκοτάδι σου, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τη θετική σου πλευρά. Έχεις παρατηρήσει πόσο γεμάτος νιώθεις στο αντίκρισμα των ηλιαχτίδων του;

Εκτός από τη συμβολή του ήλιου στην επίτευξη της προσωπικής αρμονίας, ένα ακόμα καθοριστικό στοιχείο είναι οι διαπροσωπικές σχέσεις, που ενώ φαντάζουν σύνθετες, είναι τελικά πολύ απλές. Καθώς περπατάς, αν σηκώσεις το ανάστημά σου και κοιτάξεις ολοκάθαρα μπροστά σου, θα συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται τη βοήθειά σου. Για θυμήσου… Εκείνη την κυρία στα σκαλιά της Εκκλησίας! Ή εκείνον τον τύπο στον ηλεκτρικό. Και οι δυο δεν ζήτησαν κάτι παράλογο, δεν ζήτησαν κάτι υπερβολικό, πέραν από τη βοήθειά σου. Τώρα πλέον οι φιγούρες τους απεικονίζονται ευκρινώς μπροστά σου. Πλησιάζεις την Εκκλησία, χαιρετάς την κυρία, της δίνεις κάτι θεωρητικά ασήμαντο για σένα, ένα ίσως πενιχρό ποσό. Έχεις παρατηρήσει πόσο γεμάτος νιώθεις όταν είσαι άνθρωπος;

Το λεωφορείο αργεί να έρθει. Περιμένεις σχεδόν μισή ώρα στη στάση, αλλά ακόμη να φανεί. Αποφασίζεις να ανάψεις τσιγάρο, αναζητώντας λίγη συντροφιά την ώρα αυτή της αναμονής. Ανοίγεις το πακέτο και αρπάζεις το τελευταίο. Λίγο πριν το βάλεις στο στόμα σου και γευτείς την ηδονή του, ο διπλανός σου σε σκουντάει, ζητώντας σου ένα τσιγάρο. Για λίγο γυρίζεις πίσω στο χρόνο, σε εκείνο το τελευταίο κομμάτι πίτσας ή σε εκείνο το τελευταίο κομμάτι γλυκού. Όταν το ζήτησες από τη μαμά σου, εκείνη, αφού ταξίδεψε και αυτή με τη σειρά της στο παρελθόν, σου το πρόσφερε χαμογελαστή. Τώρα είναι η σειρά σου. Δίνεις το τσιγάρο στον τύπο, του δίνεις φωτιά, σε ευχαριστεί, χαμογελάς. Πόσο γεμάτος νιώθεις όταν μοιράζεσαι!

_

γράφει ο Κωνσταντίνος Στρουμπάκος