Είναι αργά για δάκρυα και για ασθμαίνοντα αναφιλητά

είναι αργά για δάκρυα ναι….

Οι προτιμήσεις επιστρατεύθηκαν και φάνηκαν από νωρίς

και μπήκαν εμπόδιο στο δρόμο των ονειροπαρμένων.

Εκείνοι συνέχισαν το ταξίδι τους πάνω σε σύννεφα δίχως χρώμα

Και δεν τους ένοιαζε πια, που τα χέρια τους

δεν έβρισκαν άλλα χέρια να κρατήσουν.

Μήτε που οι αγκαλιές είχαν κλείσει οριστικά γι αυτούς.

Συνέχισαν απλώς την ονειροπόληση

κρατώντας σφιχτά το κεφάλι με τα δυο τους χέρια

μη τυχόν και γλιστρήσει έξω ο αλλοπρόσαλλος νους

και μολύνει τη «σοβαρότητα».

Άλλωστε οι αλλοπαρμένοι δεν προτιμήθηκαν

αφού ήθελαν να είναι  αναβάτες σύννεφων.

Μήτε η αγάπη μήτε ο χρόνος ήταν υπέρ τους

δωρίστηκαν  μόνο σε κάποιους προτιμητέους και εκλεκτούς.

Καλύτερα λοιπόν να μείνετε αγκαλιά με τα σύννεφα

εσείς ω γκρίζοι ποιητές

και να κρατήσετε τους στίχους σας

για τίποτα τρελούς με πολύχρωμα μυαλά.