Σε ένα κόσμο αισθαντικής γοητείας και απόλυτης εικαστικής μαγείας εισάγει το κοινό της η εμπνευσμένη δημιουργός Καίτη Πανάγου.

Μελετώντας την εκλεπτυσμένη ζωγραφική εργασία της ο θεατής ανακαλύπτει σταδιακά και βαθμιαία τις επεξηγηματικές σε επίπεδο φιλοτεχνημένες συνθέσεις της που έχουν παρουσιαστεί και εκτεθεί μέχρι σήμερα σε σημαντικά δρώμενα τέχνης και πολιτισμού .Με θεματολογία πολυδιάστατη και πολυκύμαντη κάθε πίνακας της διαμέσου των χρόνων αποτελεί εκτεταμένη διάρθρωση με διαχρονική ελεγειακή διάσταση σε μήκος κύματος εναλλασσόμενο κάτι που διαφαίνεται και κυριαρχεί στις συλλήψεις της. Μεταφέροντας τη μυσταγωγική σκέψη ενός βαθυστόχαστου αποτελέσματος εμβληματικής και σημαντικής εικαστικής υφής που αφομοιώνει έντεχνα και διεισδυτικά ένα ιδιάζοντα διαμέτρημα, αξεπέραστο προσφέροντας το πριμιτιβιστικό μετρικό της έγνοιας, του ενδιαφέροντος και της ευθύνης της καλλιτέχνιδας.

Όλες οι εμπνεύσεις της αποτελούν προσέγγιση σε ινιακές πτυχές με συμπλέγματα από ρεαλιστικές καταθέσεις που στηρίζονται σε απόλυτα ιδεογραφικές απόψεις ενώ καταλήγουν σε ενδόμυχες αποκαλύψεις. Μέσα από τη περιεκτικότητα των ρυθμών και των εντάσεων που παραθέτει πραγματοποιεί γραμμικές απεικονίσεις με ιδιάζουσες αναφορές. Πέρα από τους συνήθεις γνώμονες επιστρατεύει και αποδίδει τη φυσιοκρατική αντίληψη με την έννοια του μνημειακού πρότυπου αλλά και του μη στατικού εγχειρήματος ενώ εμβαθύνει συχνά στην εντύπωση της κίνησης τολμώντας ένα κράμα αποτύπωσης απογυμνωμένο που ουσιώνεται και λειτουργεί παράλληλα με την αισθησιακή μεγέθυνση της πληθωρικής αμοιβαιότητας.

Με την παρέμβαση των συμπληρωματικών στοιχείων τα μοτίβα της χρωματικής γραφής και η αφήγηση της σχεδιαστικής οντότητας της Καίτης Πανάγου μεταμορφώνονται απεριόριστα και πολλαπλασιάζονται προκαλώντας την επιδοκιμασία των σκιάσεων. Θέτοντας ως απαραίτητη προϋπόθεση την ελευθερία που μετατρέπεται σε ασίγαστη επιθυμία, σε ελιξίριο που διεκδικεί ανάλογες εκδοχές με την καθαρότητα και τη δυνατότητα προέκτασης των καταθέσεων. Δίνοντας η δημιουργός πρωτεύουσα σημασία στην αρμονικότητα και στη ροή της επιφάνειας καταλήγει σε ένα εκτενή συμβολισμό, σε μια περιοχή τονισμού της γνώσης που συνδέει την εμπειρία με τον χαρακτήρα της αναπαραγωγής. Παίζοντας με τις εικόνες αγγίζει χορδές που εξακοντίζονται προκαλώντας διαθλάσεις αποχρώσεων με ανατάσεις σε σφαίρες ονειρικές.

Μέσα από την έκρηξη των παραθέσεων της εμπλουτίζει και διευρύνει κάθε προοπτική υψηλής απόδοσης.

κριτική του Λεόντιου Πετμεζά

Θεωρητικός-Ιστορικός τέχνης