Προς: Γρηγόρη Σάμσα (κεντρικό ήρωα της Μεταμόρφωσης του Φραντς Κάφκα)

Υπάρχει κάποιος που γνωρίζει καλά πώς είναι να σκέφτεται κανείς τους άλλους και να τους προσφέρει τον εαυτό του. Γνωρίζει καλά πώς είναι να υπακούει κανείς τυφλά στις απαιτήσεις των άλλων και το ίδιο τυφλά να κοιτάζει τις δικές του επιθυμίες. Εκείνος, αποφάσισε να κάνει κάτι που ποτέ κανείς άλλος δε σκέφτηκε. Να σκεφτεί εσένα, φίλε μου, που ζεις κρυμμένος στο καταφύγιό σου, όχι απλώς βιώνοντας την απόλυτη μοναξιά, αλλά και την απέχθεια των άλλων. Ποιος μπορεί εξάλλου να ανεχτεί ένα ανθρωπόμορφο μαμούνι, το οποίο το μόνο που έχει να προσφέρει πια στους άλλους είναι η θλίψη, η αηδία, ο φόβος; Κάποιος που έχει ξεχάσει να φροντίσει τον εαυτό του γιατί πάντα φρόντιζε τους άλλους, ξέρει καλά πως το βάρος της μοναξιάς είναι αφόρητο. Ξέρει πως η προσοχή των άλλων πληρώνεται και πως όταν δεν έχεις να δώσεις ανταμοιβή δεν παίρνεις τίποτα άλλο παρά μόνο την απόρριψη και την απέχθεια. Είσαι ένα βάρος της γης.

Εκείνος που κλείστηκε στη φυλακή του καρτερικά και στερήθηκε το χαμόγελο και τη στοργή, αξίζει τώρα κάτι παραπάνω. Γιατί όχι ένα δείπνο διαφορετικό από τα άλλα; Χωρίς κεριά και μουσική. Χωρίς καλεσμένους και υπηρέτριες. Ούτε ανούσιες συζητήσεις με συνδαιτυμόνες και ψεύτικα κολακευτικά σχόλια για το γεύμα. Δύο σερβίτσια. Δύο ποτήρια. Φαγητό; Τι σημασία έχει; Σούπα για αρχή. Κάθε λογής κρέατα και λαχανικά μαγειρεμένα με διάφορους τρόπους. Κάθε ποικιλία ρυζιού και μανιταριού και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να περιμένει να βρει σε ένα δείπνο, ελπίζοντας πως κάτι θα του ανοίξει την όρεξη. Κάτι θα του φτιάξει τη διάθεση. Κάτι θα βρει να γευτεί που ποτέ δε γεύτηκε. Και κυρίως ένα γεύμα φτιαγμένο ειδικά για εκείνον, με αγάπη. Αγάπη χωρίς προσδοκίες και ανταλλάγματα. Τρώγεται η αγάπη; Πίνεται η αγάπη; Ναι, αν υπάρχει η αγάπη μπορεί κανείς να τη γευτεί και σε ένα δείπνο. Και είναι τόσο νόστιμη. Ποιος δεν πείνασε για αγάπη; Ποιος δεν λαχτάρησε αυτό το δείπνο; Δεν το αξίζει ακόμη κι εκείνος που δεν έχει πια τίποτα να προσφέρει στους άλλους; Που η μοίρα τον σκέπασε με μαύρο πέπλο και του στέρησε το φως και το οξυγόνο;

Το τέλος πλησιάζει και είναι πια απελπιστικά κοντά. Το γνωρίζει. Όπως γνωρίζει πως είναι καλύτερο το τέλος αυτό, από μια ζωή που δεν έχει χρώμα, δεν έχει ρυθμό. Δεν έχει αγάπη. Η ζωή του δημιουργήθηκε μόνο για να δίνει τροφή στους άλλους. Ας γίνει τώρα το κουφάρι του τροφή ζωυφίων με μορφή ζωυφίων και όχι πια ανθρωπόμορφων ζωυφίων.

Ο Γρηγόρης Σάμσα έχει την τιμή να προσκαλέσει τον Μεταμορφωμένο του εαυτό στο τελευταίο του δείπνο, απόψε στις εννιά.

_

γράφει η Ελένη Δεληβοριά