Θα ανατείλει ΛΕΣ εκείνη η μέρα

που θα τρέχει ανέμελο το αμούστακο αγόρι

στα χορτάρινα λιβάδια τα πράσινα

και θα φουσκώνει το πουκάμισό του

από τον αέρα της ελεύθερης γης

Θα γεμίσει ΛΕΣ ετούτο το πέλαγος

από άσπρα πρόβατα επαναστατικά

και όχι μαντρωμένα, που θα λένε

τα μπε-μπε του όχι και της αλήθειας

να αφρίζει το μπλε να χορεύουν τα ψάρια

τυχεροί ΛΕΣ θα’ναι εκείνοι οι καρχαρίες

που θα ματώσουν στη βουτιά

ενός γυαλιστερού δελφινιού

που θα προσκυνήσουν ετούτη τη θέληση

που το ‘κανε τόσο γενναίο

Θα έρθει ΛΕΣ ετούτη η ρώγα η λιάτικη

που θα μεθύσει ετούτες τις καρδιές

των σκιάχτρων που διώχνουν την αγάπη

και θα χορέψει καστρινό και μπάλο ερωτιάρη

της ζωής ο κρυμμένος χορευτής

θα φωτίσει ΛΕΣ ο ήλιος της αγάπης

στο μπαλκόνι το σκουριασμένο

να αδειάσουν οι δρόμοι από κουρέλια

και παγωμένα σεντόνια

να γεμίσουν τα τραπέζια με ψωμί και κουράγιο

Θα ’μαι ΛΕΣ δίπλα σου με το χέρι δεμένο

να μου λες σ’ αγαπώ και να γελάω

θα σου λέω μαζί και θα ανθίζει η αγκαλιά

θα ‘μαι ο Άνθρωπος και εσύ η νέα μου γη

και θα φυτρώσει το αγνό το λουλούδι

…σε κλαδί ξερό…

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη