Σύννεφα του άγριου βοριά

Σύννεφα του άγριου βοριά

sky_clouds

Και μες τα σύννεφα του άγριου βοριά,

κοιμόσουνα και εγώ σε ξύπνησα.

Σε ρώτησα πού πας, στα μάτια σου κοίταξα,

και στο κελί σου σε αντίκρισα.

 

Μου έριξες ένα βλέμμα γεμάτο απορία

και ζεστασιά ταυτόχρονα,

Μου είπες το όνομά σου

και από την χαρά στα χείλια σου, εγώ χόρευα.

 

Μα τώρα πια τα βλέμματα και οι αγκαλιές,

Χάθηκαν στο πουθενά.

χωρίς νύξη ούτε κατάνυξη

Σκισμένη σταυροβελονιά.

 

Στενάζαμε μερόνυχτα

και γίναμε και οι δύο ο καθένας.

Γιατί στα σύννεφα του άγριου βοριά,

δεν έμεινε κανένας.

 

Ούτε στον ουρανό, ούτε στην γη,

Ούτε στην φλογερή λαχτάρα.

Ούτε ηχώ, ούτε βροχή, δεν έμεινε ούτε στάλα.

 

Χορέψαμε, πονέσαμε, και ονειρευτήκαμε,

Μα το πρωί ξημέρωσε

και πια μόνοι μας βρεθήκαμε.

 

_

γράφει ο Μάριος Αντωνίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Από τότε που με θυμάμαι, μουντζουρώνω τα χαρτιά. Η πένα μου το εισιτήριό μου για «όπου». Στο tovivlio.net ήρθα επισκέπτρια και έγινα οικοδέσποινα. Αυτό θα πει ευτυχισμένη συνεργασία! Κάνοντας επιμέλειες κειμένων, τρέφομαι από τις ψυχές των άλλων και από το μεγαλείο της δικής τους πένας, για να φορτίζω τη δική μου. Διηγήματα και ποιήματά μου υπάρχουν στις τέσσερις πολύ επιτυχημένες μας συλλογές: «Μια εικονα…1000 λέξεις» Α&Β τόμος, στις «Τρενογραφίες» και στις "Ιστορίες μπονσάι". Κείμενά μου επίσης "κρεμαστήκαν" στους μήνες του εξαιρετικού Καλλιτεχνικού ημερολογίου της σελίδας στα έτη 2015, 2016 και 2017. Πριν από ένα χρόνο, εκδόθηκε και η πρώτη προσωπική συλλογή διηγημάτων μου «23&1 σταθμοί», για να μου επιβεβαιώσει ότι τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα αρκεί να τους φερόμαστε με αγάπη. Το μέλλον κρύβει καινούριους στόχους, νέες συλλογές και ένα μυθιστόρημα που όλο μου ξεγλιστρά και όλο επιστρέφει πιο σίγουρο…

1 σχόλιο

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος