Το άγγιγμά σου ψεύτικο

Το άγγιγμά σου ψεύτικο

A36

Μη μου πεις πως ο πόνος μου σ'αγγίζει
κι η παγωνιά που υπάρχει γύρω μου σ’ ανατριχιάζει
αίμα στάζει απ’ την ψυχή μου, το δάκρυ μου στερεύει
το άγγιγμά σου ψεύτικο, λεπτό σαν γυαλί
ο κόσμος μου φυλακή, σκοτεινό κελί και σε φοβίζει

Τι κι αν σου πω πως σ’ αγαπώ
η φωνή μου θα χαθεί, δε θα την ακούσεις ποτέ
είναι ανηφορικός και δύσβατος
ο δρόμος που μας χωρίζει
κι εγώ ανήμπορη να τον διαβώ

Τ’ όνειρο πάει κι αν αγωνιστώ να ’ρθω κοντά σου
κι αν αναπολώ τα ζεστά βραδάκια
και να χαϊδέψω θέλω τα μαλλιά σου
είμαι εδώ, φοβισμένο αγρίμι, θα μείνω εδώ
γιατί δε μπορώ να ’ρθω στην αγκαλιά σου.

-

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ελένη - Χριστίνα Γκαμπούρα

Φοιτήτρια, ανερχόμενη οικονομολόγος και «πτυχιούχος» αναγνώστρια. Διαβάζει, γράφει και ξαναδιαβάζει. Υποστηρίζει ότι ο κόσμος των βιβλίων είναι πολύ πιο όμορφος από τον πραγματικό και συνήθως κατοικεί εκεί. Όσο ζει θα διαβάζει κι όταν πεθάνει θέλει να (ξανα)γίνει αστερόσκονη.

2 Σχόλια

  1. Αθηνά Μαραβέγια

    «Μη μου πεις πως ο πόνος μου σ’αγγίζει
    κι η παγωνιά που υπάρχει γύρω μου σ’ ανατριχιάζει…»
    Πόση αλήθεια κρύβουν αυτά τα λόγια… Κανείς, όσο κι αν νομίζει ότι είναι κοντά σου, δεν μπορεί, δε γίνεται, να νοιώσει ΑΥΤΟ που νοιώθεις εσύ…
    Πολύ όμορφο!!! Σ’ ευχαριστώ!!!
    Καλή Κυριακή για αύριο!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ελένη Φλεμετάκη

      Ευχαριστώ πάρα πολύ….. Καλή Κυριακή και σε σας….

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Υποβολή συμμετοχής!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αρχείο

Είσοδος