Το πιο πρόσφατο
Κλέφτης ονείρων
Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσική
Διαβάστε →Αρχική › Δημιουργοί › Φ › Ελένη Φλεμετάκη
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσική
Διαβάστε →Αναμμένο κάρβουνο η ψυχή
προδόθηκε, παγιδεύτηκε στην πυρκαγιά
έλιωσαν τα φτερά της σαν κερί, …
Φύτεψα ένα κλωνί βασιλικό
στ'άδεια παρτέρια της ψυχής
ήταν ο μόνος τρόπος να πάρω τ'άρωμά του …
Σκληρά αγκάθια καρφώθηκαν στις πατούσες της ψυχής, σε μικρά κομματάκια διαλύθηκαν.
Εκείνη την αυγή έφτασα πιο κοντά στην αρχή του τέλους. Έφτασα ευτυχώς νωρίς στον σταθμό των λησμονημένων, στην αποβάθρα της νέας ζωής.
Σώπασε και τα χαλάσματα σωπαίνουν,
τα σκέπασε η βαρυχειμωνιά.
Και η σιωπή σωπαίνει, βυθίστηκε στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, σκορπίστηκε στου ορίζοντα τα σημεία. …
Η αλμύρα της θάλασσας καίει τα βήματά μου, ο δρόμος είναι πληγωμένος, τα καράβια ματωμένα. Οι γλάροι πέταξαν μακριά, μόνο δυο ανήμπορα χελιδόνια άφησαν τα πληγωμένα τους φτερά κι έπεσαν νεκρά, να μου…
έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2018».
Άλλη μια νύχτα απέραντη κι ατέλειωτη
εσύ έρχεσαι και φεύγεις σαν αόρατη σκιά
σκόρπιες οι λέξεις, απ' το χρόνο ξεχασμένες …
Μπορείς να ζεις είκοσι τρία χρόνια ως αέρας; Να σε αποκλείουν συνεχώς από τον δικό σου κόσμο γιατί είσαι διαφορετικός; Η σκληρή μοίρα καταδιώκει τον Αντέμ από τη στιγμή που γεννήθηκε κι εκείνος…
Πνίγονται οι ψυχές στη λίμνη Αχερουσία
δάκρυα παγωμένα τις σκεπάζουν
μαύρο πανί στην κουπαστή τα καλοκαίρια …
Και χθες και σήμερα και αύριο... πάντα εσύ, της Ελένης Φλεμετάκη.
Τι να θρηνήσω πια τις νύχτες τις κομματιασμένες
στου φεγγαριού τις ατέλειωτες τις σιωπές
μαράθηκαν τα γιασεμιά μου …
συλλογικόεκδόσεις: τοβιβλίοσελίδες: 304ISBN: 978-618-82415-5-8
Η πόλη έρμη, τα φώτα γκρίζα. Μια ασάλευτη ματιά όργωνε τους βρόμικους δρόμους, την αλήθεια ζητούσε, μα δεν την ήθελε κανείς. Έτρεχαν οι καιροί αναμαλλιασμένοι κι ο αέρας έσερνε του φεγγαριού το αίμα.…
Αν ψάξεις να βρεις τον ήλιο στην ψυχή σου
κι ελευθερώσεις τις φυλακισμένες ακτίνες του
τότε θα χαϊδέψουν γλυκά το κορμί μου …
Με πνίγει απόψε το παράπονο
τα δάκρυα δυνατή βροχή στο πρόσωπό μου
καυτός ο αέρας, ο κόσμος αδιάφορος …
Στη θύμιση του καλοκαιριού η σκέψη μου πλανιέται. Το πορτραίτο του φεγγαριού στον αφρό της θάλασσας δε λησμονιέται. Φθινοπώριασε… Κόντρα στον άνεμο βαδίζω. Τα άστρα ξεψύχησαν στον ουρανό. Τα…
Μη μου πεις πως ο πόνος μου σ'αγγίζει
κι η παγωνιά που υπάρχει γύρω μου σ’ ανατριχιάζει
αίμα στάζει απ’ την ψυχή μου, το δάκρυ μου στερεύει …