Ένα ασίγαστο μίσος τον είχε κυριεύσει. «Δεν τους θέλω στην πατρίδα μου. Εδώ οι Έλληνες πεινάνε και βοηθάνε αυτούς; Τους αλλόθρησκους;» σκεφτόταν. Μία μέρα το μίσος πήρε σάρκα και οστά. Δεν άντεχε να τους βλέπει να σφετερίζονται όσα είχε η δική του πατρίδα, η δική του...

Μια ζωή ήταν σωστός απέναντι σε όλους και σε όλα. Πάντα λειτουργούσε με ευαισθησία, ρομαντισμό και αγάπη. Πλέον είχε κουραστεί. Δεν άντεχε πια. Τα απανωτά χαστούκια της ζωής του κατέστρεψαν την ιδεατή σύλληψη ενός οράματος, ενός άλλου κόσμου. Ήταν μπροστά σε ένα...

Δουλειά-σπίτι-δουλειά. Ζωή χωρίς χρόνο, χρόνος χωρίς ζωή. Αυτό ήταν το μονοπώλιο της ζωής του. Λίγες βόλτες με φίλους και φίλες, γεμάτος από παραστάσεις και ταξίδια. Πίστευε ότι αυτό ήταν αρκετό. «Ναι, είμαι πλήρης!» μονολογούσε ξανά και ξανά. Ήταν όντως όμορφα, ήταν...